Scantia
Scantĭa silva, v. Scantius, A.
1 Scantĭa, (15) æ, f. , nom de f. : Cic. Mil. 75.
Episcopus igitur his et consimilibus in iram concitatus,
videns se nihil posse inferre gravaminis civitati et civibus, omnem Scantiam et totum
suburbium superius usque ad sanctum Amantium.... igni fecit concremari. Locus
editior significari videtur, a scandendo Scantiadictus.
Sca'ntia
1. A woman whom Clodius threatened with death, unless she surrendered her gardens to him. (Cic. pro Mil. 27.)
Sca'ntia
2. A Vestal Virgin, in the reign of Tiberius. (Tac. Ann. 4.16.)