sidereus
sidereus, of the constellations, of the stars, starry
Frieze-Dennison Vergil
sīdereus, a, um: adj. (sīdus), abounding in stars, starry, 10.3; star-lighted, 3.586; glittering, flashing, 12.167.
Could not find Siderea in Logeion dictionaries.
Siderea feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine ablative singular of sidereus
sīdĕrĕus, a, um, adj. [sidus].
- Of or belonging to the constellations or to the stars, starry (poet.; esp. freq. in Ov.): caelum, Ov. M. 10, 140; for which: arx mundi, id. Am. 3, 10, 21: sedes, id. A. A. 2, 39; Verg. A. 10, 3: caput (Noctis), Ov. M. 15, 31: dea, i.e. the moon, Prop. 3 (4), 20, 18: aethra, Verg. A. 3, 586: ignes, i.e. the stars, Ov. M. 15, 665; cf. Canis, id. F. 4, 941: conjux, i. e. Ceyx (as the son of Lucifer), id. M. 11, 445: Pedo, who discoursed of the stars, id. P. 4, 16, 6: artes, Stat. S. 2, 2, 112: sidereā qui temperat omnia luce (sol), id. ib. 4, 169; so, κατʼ ἐξοχήν, of the sun: ignes, id. ib. 1, 779: aestus, id. ib. 6, 341: deus, i.e. the sun, Mart. 12, 60, 2: colossus, dedicated to the sun, id. Spect. 2, 1: polus, Val. Fl. 4, 643.—
- II Transf.
- A Heavenly, divine: arcus, Col. 10, 292: sanguis, of gods, Val. Fl. 7, 166.—
- B In gen., bright, glittering, shining, excellent, etc. (freq.): Venus sidereos diffusa sinus, Val. Fl. 2, 104: artus (Veneris), Stat. S. 1, 2, 141: ore (Pollux), Val. Fl. 4, 490: vultus (Bacchi), Sen. Oedip. 409 et saep.: (Aeneas) Sidereo flagrans clipeo et caelestibus armis, Verg. A. 12, 167: jubae (cassidis), Claud. in Eutrop. 1, 351: ministri, Mart. 10, 66, 7; cf. mares, id. 9, 37, 10: vates Maro, brilliant, divine, Col. 10, 434.
sīdereus, a, um (sidus), zu den Gestirnen-, zu den Sternen gehörig, gestirnt, Sternen-, I) eig.: a) übh.: caelum, Ov.: u. v. dems. arx mundi, Ov., u. sedes, Verg. u. Ov.: ignes, Sterne, Ov. met. 15, 665 (vgl. no. b): Canis, Hundsgestirn, Ov.: dea = Nox, Prop.: coniunx, Ceyx (als Sohn des Luzifer), Ov. – b) insbes., zur Sonne gehörig, Sonnen-, ignes, Ov. met. 1, 779 (vgl. vorh. no. a): lux, Ov.: deus, Sonne, Mart.: colossus, der Sonne geweiht, Mart. – II) übtr.: A) zum Himmel gehörig, himmlisch, arcus, Colum. poët. 10, 292. – dah. a) = göttlich, sanguis, von Göttern, Val. Flacc. 7, 166. – b) himmlisch, göttlich = sehr schön der Gestalt nach, ministri, Mart.: mares, Mart. – od. herrlich, trefflich den Eigenschaften nach, vates Maro, Colum. poët. 10, 434. – B) glänzend, strahlend, clipeus, Verg.: artus, Stat.: os, Val. Flacc.
sidereis stipor turmis in vertice mundi
caelum quod transibit [cf. ] non aetherium sive ~ium, sed aeriumMarc. xiii 31
secundo die coelum istud ~eum factum esse legitur
nisi eis [sc. aquis super firmamentum suspensis ] ~eus calor temperaretur, et ipsa sidera et omnia eis subjecta eo consumerentur
stellis ornari fixis celum perhibetur / sidereum
exin sidereum Christus conscendit Olimpum
optima siderei spargebant semina doni / cordibus in fratrum
omnium virtutum gradibus ~eam scalam transcendendo
ille reformidans ad tante domine majestatem ‥ ~eae querelae neglexit satisfationem
aut sancti plures erunt quam angeli, si loco demonum pari sunt numero subrogandi; aut ~ea mansio imparem damno recuperat emendationem, si nonnisi incolis parem recipit hominum multitudinem
adoro pavidus beatum orreum / in quo reconditum est far sidereum
cum benedictione syderea
migravit ab hoc seculo ad ~eas mansiones(
vigil nocturnis cernit in hymnis / ignea sidereis fulgescere castra maniplis
~eae Mildrethae translationem
interea moribundus ~eum virum [sc. Augustinum ] ‥ assistentem sibi contemplatur
illam ~eorum patrum saepememoratam porticum
Uulftrudem ‥ regno et regi condignam, quae ~eo regi genuit celestem margaritam Eadgytham
Angli ‥ / Scoticis et Wallicis sunt prestantiores, / si vitam inspicias hominum †sidereus [(] mores : seu denique MS Bodleian Rawl. B. 214 f. 129v
sīdĕrĕus, (12) a, um (sidus), ¶ 1 étoilé : Virg. En. 3, 586 ; Ov. M. 10, 140 || relatif aux astres, des astres : siderei ignes Ov. M. 15, 665, les astres ¶ 2 relatif au soleil, du soleil : Ov. M. 1, 779 ; Mart. 12, 60, 2 ¶ 3 [poét.] divin : Val. Flacc. 7, 166 || brillant, étincelant : Virg. En. 12, 167 || dʼune beauté divine : Mart. 9, 37, 10 ; 10, 66, 7.
- 1. met sterren bezaaid, sterren-, van de sterren [caelum; ignes sterren; dea godin v.d. nacht];
- 2. van de zon, zonne- [lux; ignes zonnegloed; aestus hitte v.d. zon; coniunx afstammend van de sterren (v. Ceyx als zoon v. Lucifer)]; gewijd aan de zon [colossus];
- 3. (v. goden e.d.) hemels;
- 4. (metaf.) stralend, schitterend [clipeus].
sidereus , a, um. adj.
星者。星飾者。空中者。光者。峻高者。— sanguis 神子孫。Canis sidereus 天狼。暑時。Aestus sidereus 日之熱。Siderea arx vel sedes 天。Siderei ignes 諸星。Siderea dea 太陰。
Suggest a Translation
See an image
星者。星飾者。空中者。光者。峻高者。— sanguis 神子孫。Canis sidereus 天狼。暑時。Aestus sidereus 日之熱。Siderea arx vel sedes 天。Siderei ignes 諸星。Siderea dea 太陰。
Suggest a Translation
See an image
sīdereus
adj.
- sidus, of the constellations, of the stars, starry: sedes, V.: ignes, i. e. the stars, O.: coniunx, i. e. Ceyx(son of Lucifer), O.: Pedo, who discoursed of the stars, O.—Bright, glittering, shining: clipeus, V.