sideratus
sīdĕrātus, a, um, v. sideror.
sīdĕrātus, a, um, part. de sideror.
forte cadaverosus. Marcellus Empir. cap. 14 :
Facit ad linguam Sideratam, quod
genus morbi Paralysin Græci vocant. Vegetius lib. 2. de Re veterin. cap. 39 :
Inventum si fuerit Sideratum, his agnoscitur signis. Ibid. Maxilla Siderata. Adde Plinium lib. 3. de Medicina cap. 16. Lex Longob. lib. 1. tit. 8. § 25.
Si... manus aut pedes, vel quodlibet membrum plagatum aut percussum, si fuerit
Sideratum, et non perexcusserit a corpore, etc. Vide editionem Heroldi pag. 166.
170. 171. Quædam
puella.... Assiderata brachio dextro, etc. Vide Oct. Ferrarium in
Assidrarsi.