sputum
sputum, spittle
Found Sputum with different capitalization.
Sputum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, supine of spuo
Sputum neuter vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter genitive plural of sputum
Sputum masculine accusative singular of sputus
spūtum, i, n., v. spuo fin.
spūtum, ī, n. (spuo), die Spucke, der Speichel, Auswurf, I) eig.: sp. cruentum, biliosum, purulentum, Cels.: turbatus sputo pulvis, Petron.: alcis os sputo respergere, Val. Max. – Plur., tenuia sputa minuta, Lucr.: sputa cruenta, Prop.: alius servus sputa deterget, Sen.: dolor pulmonis si neque per sputa neque per sanguinis detractionem finitus est, Cels. – II) meton.: hoc linitur sputo, mit diesem Dinge (bractea), das so dünn ist wie Speichel, Mart. 8, 33, 11. – ➳ Akk. Plur. heterokl. sputos, Greg. Tur. vit. patrum 13
~um,spatl
non ‥ magis est in semine culpa quam est in ~o vel sanguine si quis mala voluntate exspuit
Donatus ‥ draconem ~o oris sui interfecit
quedam [superfluitas digestionis ‥ abit ] in ~um et salivam
~us fit viscosior
~um saniosum quando submergitur in aqua petit fundum, flegmaticum vero supernatat
in puerum ~a, contemptus, et derisiones emittentes
dederunt ‥ sales aquas ampullas ~a ‥ et infinitum numerum caeremoniarum
~um quoque capitis et oris domini verbum est evangelii
si Jhesus ex sputo mea lumina tangere vellet(
quod ~a, quod alapes
dominus ‥ ~is dedecoratus
ad quem articulum pertinent ~a, flagella, obprobria
sputis exuberans plus intro vilescit / flos quo celestis regia serenatur
dabunt Deo alapas manibus incestis et impurato ore exspuent venenatos ~os [] Lactant. Inst. Div. IV 18
spūtum, (13) ī, n. (spuo), crachat : Lucr. 6, 1188 ; Plin. 28, 38 || léger enduit, couche légère : Mart. 8, 33, 11.
spūtum ī, n
- spuo, spittle: sputa cruenta, Pr.