succiduus
succiduus, sinking down, sinking, failing
Could not find Succiduo in Logeion dictionaries.
Succiduo neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of succiduus
succĭdŭus, a, um, adj. [1. succido], sinking down, sinking, failing (poet.).
- I Lit.: genu, Ov. H. 13, 24: poples, id. M. 10, 458: gradus, Stat. Th. 4, 661: flammae, id. ib. 10, 116 et saep.—
- II Trop.: benedictio, faltering, trembling, Sid. Ep. 7, 6 fin.—
- III = succidaneus (late Lat.), Ven. Misc. 4, 25, 10.
succiduus, a, um (2. succido), I) herabfallend, -sinkend, genu, Ov.: poples, Ov.: übtr., flamma, Stat. – II) bildl., nicht aufhörend, nicht schwindend, benedictio, Sidon. epist. 7, 6, 9: angor, ibid. 7, 16, 1.
~uus ‥ ad succadendum paratus
~uus, i. cito cadens
per ~uas saeculorum aetates
sicut fidelis per ~ua secula non tacuit antiquitas
Cornubiensium ‥ pontificum ~uum ordinem nec scio nec appono
non ‥ videri debent de nichilo, que per ~uas generationes ab omni predicantur populo
succĭdŭus, (16) a, um (succido 1), qui sʼaffaisse, qui fléchit : Ov. M. 10, 458 ; H. 13, 24 ; Stat. Th. 10, 116, etc. || [fig.] qui fait défaut : Sid. Ep. 7, 6.
succiduus
adj.
- 1 succido, sinking down, sinking, failing: genu, O.: Poples, O.