suspecto
suspecto, to look up at, gaze upon, observe
Could not find Suspectans in Logeion dictionaries.
Suspectans present active participle masculine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of suspecto
suspecto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. and n. [1. suspicio], to look up at; to look up, to watch, observe, etc. (ante-class. and post-Aug.).
- I In gen.: tabulam pictam, Ter. Eun. 584.—Absol.: leo suspectans, Plin. 8, 16, 21, § 57: sollicitis suspectantibus populis, ne, etc., id. 11, 29, 35, § 104.—
- II In partic., to mistrust, suspect, apprehend: Agrippinam magis magisque suspectans, Tac. A. 12, 65: omnem prolationem, ut inimicam victoriae, suspectabant, id. H. 3, 82: perfidiam, id. ib. 2, 27 fin.; id. A. 11, 16; 13, 39: magiam, Ap. Apol. p. 292 fin.: dolum ab aliquo, Sulp.Sev. Chron. 1, 9, 4: suspectante Nerone, haud falsa esse, quae vera non probabantur, Tac. A. 15, 51 fin.—Pass.: ne pellici suspectaretur, Tac. A. 4, 3: (vidua) jam ob unum divortium suspectanda, Ap. Apol. p. 332, 29: cum externi motus suspectarentur, Aur. Vict. Caes. 4, 2, 9. ☞ Dep. collat. form (in analogy with suspicor): hi, quos suspectati sunt, Amm.28, 1, 8.
suspectō, adv. [suspectus],
- in a manner to excite suspicion, suspiciously: qui mortem liberorum suspecto decedentium non defenderunt, Dig. 34, 9, 11.
1. suspecto, āvī, ātum, āre (Intens. v. suspicio), I) hinaufsehen, tabulam pictam, nach dem Gemälde, Ter.: absol., leo suspectans, Plin. – II) insbes., mit Argwohn betrachten, a) eine Pers. = jmd. beargwöhnen, verdächtig halten, alqm, Tac.: suspectari, verdächtig sein, alci, Tac. – b) eine Sache = etwas argwöhnen, wittern, zu fürchten haben, fraudem (Überlistung), Tac.: supplicium, Aur. Vict.: e petulantia perfidiam, Tac.: necem dedecorosam, Aur. Vict.: suspectatis caelestibus odiis, den Zorn des Himmels argwöhnend, Apul. – ➳ suspector, ārī, als Depon., im Verdacht haben, Amm. 28, 1, 8.
2. suspectō, Adv. (1. suspectus), mit Verdacht, auf verdächtige Art, Paul. dig. 34, 9, 21.
1 suspectō (suspectus), dʼune manière suspecte : Dig. 34, 9, 11.
2 suspectō, (13) āvī, ātum, āre (suspicio), tr., ¶ 1 regarder en haut, en lʼair : Ter. Eun. 584 ; Plin. 11, 104 ¶ 2 suspecter, soupçonner : Tac. Ann. 12, 65 ; H. 2, 27 ; 3, 82 ; [avec prop. inf.] Tac. Ann. 15, 51 || [pass.] alicui suspectari Tac. Ann. 4, 3, être suspect à qqn.
➳ forme dépon. suspectari, suspecter : Amm. 28, 1, 8.
- 1. omhoogkijken (naar: acc.) [tabulam pictam];
- 2. (metaf.) argwaan koesteren tegen, verdenken; — pass. verdacht zijn (bij: dat.);
- 3. op zijn hoede zijn voor, vermoeden [perfidiam; fraudem].
suspectō —, —, āre, freq.
- 1 suspicio, to look up at, gaze upon, observe: tabulam pictam, T.— To mistrust, suspect: alqm, Ta.: fraudem, Ta.