suspendium
suspendium, a hanging, hanging oneself
suspendĭum, ii, n. [suspendo],
- a hanging of one’s self, a hanging (class.), Plaut. Cas. 1, 23 (111): utinam me Divi adaxint ad suspendium, id. Aul. 1, 1, 11 (50): injuriae remedium morte ac suspendio quaerere, Cic. Verr. 2, 3, 56, § 129: suspendio vitam finire, Suet. Aug. 65: suspendio interemptus, Plin. 28, 1, 2, § 71 et saep.—Plur.: praebuit illa arbor misero suspendia collo, Ov. Am. 1, 12, 17: proscriptiones miserorumque suspendia, Amm.19, 11, 3.
suspendium, iī, n. (suspendo), das Aufhängen, Erhängen, alqm adigere ad suspendium, Plaut.: suspendio perire, Cic.: suspendio vitam finire, Suet.: suspendio mortem sibi consciscere, Hyg.: ex suspendio detrahi, Cels. – Plur., praebuit illa arbor misero suspendia collo, hat zum Erhängen gedient, Ov. am. 1, 12, 17: proscriptiones miserorumque suspendia, Amm. 19, 11, 3.
occiderunt hominem veneno vel ~io et ‥ non est sanguis effusus
si quis hominem cirliscum injuste ‥ in ~io [(AS: ] mittat, xxx sol. emendeton hengenne
Galterum ‥ archidiabolus judicibus ‥ corruptis adegit ~io
non cruce torquendi redimas suspendia furis
ab eadem [arbore ] secunda uxor mea elegit ~ium
dies datus est Gilberto de S. posito loco abbatis de S. Eadmundo et Johanni de K. ‥ de placito ~ii
propter ~ium clericorum a vobis commissum
Johannem B. ‥ traccioni, ~io, decollacioni, exentracioni, et quarterizacioni ‥ Robertus adjudicavit
repente impulsus suo se pondere illaqueare coactus est mortemque subire ~io
sunt crucis atque alii [martyres ] suspendia plurima passi
Christus ‥ ferens suspendia crucis
peccatori cui de longo jam ~io crucis necdum femoris ‥ nervus emarcuit
[Christus ] ductus est ‥ ad ~ium [ME: ]vorte hongen
si quis ‥ fidejussorem habere nequeat ‥ subeat ~ium [(AS: ] et ibi prestoletur donec adeat Dei judiciumhengenne
ponatur in carcanno; (
subeat captionem regis
caveant procuratores ut debitam faciant execucionem ‥ contra impetrantes pacis ~ium per triennium
suspendĭum, (13) ĭī, n. (suspendo), action de se pendre, pendaison : suspendio perire Cic. Scauro 10, mettre fin à ses jours en se pendant, cf. Cic. Verr. 2, 3, 129 ; Suet. Aug. 65 ; suspendium mandare alicui Apul. M. 9, 36, envoyer qqn se faire pendre.
- 1. het (zich) op-, verhangen, ophanging; ➤ -o perire;
- 2. (August.) onzekerheid.
Manentes infra leprosariam et
Suspendium dictæ villæ.suspendium ī, n
- subs (see sub)+PAND-, a hanging, hanging oneself: perire suspendio: Praebuit illa arbor misero suspendia collo, O.