traiectus
traiectus2, a crossing over, passing over, passage
Found Traiectus with different capitalization.
Traiectus masculine nominative plural, masculine genitive singular, masculine nominative singular, masculine accusative plural of traiectus
trājectus, a, um, Part. of traicio.
trājectus (in Caes. transjectus), ūs, m. [traicio].
- Abstr., a crossing or passing over, passage (class., but not in Cic., who uses instead trajectio): transjectus in Britanniam, Caes. B. G. 5, 2; 4, 21; id. B. C. 2, 20: in trajectu Albulae amnis submersus, Liv. 1, 3, 8; 35, 51, 1: tempestate in trajectu bis conflictatus, Suet. Aug. 17.—
- II Concr., a place for passing over, a passage: legiones et auxilia mittit ad trajectum, Auct. B. Alex. 56, 5; Plin. 6, 23, 26, § 98.
trāiectus, ūs, m. (traicio), I) das Hinübersetzen, Hinüberfahren, die Überfahrt, maris, Tac.: fluminis, Liv. u. Val. Max.: ex portu commodissimus in Britanniam, Caes.: legionum tardior a Brundisio Apolloniam, Val. Max.: absol., traiectu intercludi, Caes.: tempestate in traiectu bis conflictatus, Suet. – II) meton., der Übergangspunkt, die Überfahrt, Auct. b. Alex. 56, 5.
- 1. overvaart, overtocht [in Britanniam; (m. gen.) Albulae over de Albula];
- 2. (meton.) plaats voor de overtocht of oversteek.
trāiectus (1)
- P. of traicio.
trāiectus (trānsie-) (2) ūs, m
- trans+IA-, a crossing over, passing over, passage: in Britanniam, Cs.: in traiectu Albulae amnis submersus, L.