trainare

trainare, trahinare [AN trainer] 1 to drag, (also spec.) to drag (condemned person in process of execution for treason), ‘draw’ (v. et. tractare 2, trahere 5). 1309 equitando super unum equum casu fortuito cecidit, et predictus equus illam †tramavit [MS: trainavit], unde statim inde obiit S. Jers. XVIII 293; 1309 G. le B. in ultimis assisis trahinatus et suspensus fuit Ib. XVIII 299; 1324 secundum legem et consuetudinem insule ~atus et suspensus fuit JustIt 1164 r. 19d.. 2 (falc.) to lure, ‘train’. 1290 pro ix gruis emptis ‥ pro girfalconibus regis cum eisdem ~andis (AcWardr) Chanc. Misc. 4/4 f. 55v; 1291 pro putura iij gruum ‥ ad traignandum girfalconem suum KR Ac 352/26 m. 4; 1295 ad gerfalconem suum ~andum ad grues Prests 197; 1315 pro ij girfalconibus ad grues traynandis KR Ac 369/11 f. 128v.