transgressus
transgressus2, a passing over, passage, crossing
Could not find Transgressos in Logeion dictionaries.
Transgressos masculine accusative plural of transgressus
Transgressos perfect passive participle masculine accusative plural of transgredior
transgressus, a, um, Part. of transgredior.
transgressus, ūs, m. [transgredior],
- a passing over, passage (very rare); mostly abl. sing.: auspicium prosperi transgressus, Tac. A. 6, 43 (37): vitare proelium in transgressu, Sall. Fragm. ap. Gell. 10, 26, 2 (id. H. 1, 65 Dietsch): in transgressu amnis, Tac. A. 11, 10: Euphratis, id. ib. 15, 7.
trānsgressus, ūs, m. (transgredior), das Überschreiten, der Übergang über ein Gewässer, auspicium prosperi transgressus, Tac. ann. 6, 37: vitare proelium in transgressu conatus est, Sall. hist. fr. 1, 65 (64); vgl. Gell. 10, 26, 1 sqq. – m. obj. Genet., amnis, Tac. ann. 11, 10: u. so Euphratis, Tac. ann. 15, 7.
regula praecipit ut ante vernalis aequinoctii ~um Pascha non celebretur
ut et hic per aequinoctii ~um longitudinem noctis superet
illud ‥ agere in hominum conspectu, magnum constat esse ~um, istud vero perficere, premaximum in ipsum Deum videtur et est peccatum
noluit stare recto in curia domini regis de illo ~u
legati Romane sedis diligentius ‥ ~us scrutantur et corrigunt
pistores ‥ in tertio ~u habeant judicium de pillorio(
ab ipso abbate ‥ de suo ~u cum lacrimis postulans indulgentiam
ne tamen omnino in tantis taceamus ~ibus
obtulit ‥ ei ‥ culpam pro sue rebellionis ~u ‥ remittere
1 trānsgressus, a, um, part. de transgredior.
2 trānsgressŭs, ūs, m. , action de franchir, traversée : Tac. Ann. 6, 37 ; 11, 10 ; cf. Sall. d. Gell. 10, 26, 1.
trānsgressus (1)
- P. of transgredior.
trānsgressus (2) ūs, m
- trans+GRAD-, a passing over, passage, crossingauspicium prosperi transgressūs, Ta.: in transgressu amoris, Ta.