abecedarius
ăbĕcĕdārĭus, a, um [a, b, c, d], belonging to the alphabet, alphabetical (late Lat.).
- IAdj.: psalmi, Aug. Retract. 1, 20. —
- IISubst.
- A ăbĕcĕdārĭus, ĭi, m., one who learns the a, b, c (eccl. Lat.). —
- B ăbĕcĕdārĭa, ae, f., elementary instruction, Fulg. Myth. 3, 10. —
- Căbĕcĕdārĭum, ĭi, n., a, b, c, the alphabet (eccl. Lat.).
abecedārius, a, um, zum Abece gehörig, psalmus, ein alphabetischer Psalm, dessen Verse nach dem Abece geordnet sind, Eccl. – subst.: a) abecedariī, ōrum, m., die Abeceschützen, Eccl. – b) abecedaria, ae, f. (sc. ars), die Lautlehre, Spät. – c) abecedarium, ī, n., das Abece, Eccl.
ăbĕcĕdārĭus, a, um, relatif à lʼa b c, abécédaire, alphabétique : Eccl. || m. pl. abecedarii, qui en sont à lʼa b c : Eccl. || n. abecedarium, lʼa b c : Eccl.
puer literis elementariis et
calculo imbutus, apud Capitolinum in Pertinace. Horatius Sat. lib. 1, sat. 1, v.
25 : - Pueris dant crustula blandi Doctores, Elementa velint ut discere prima. In literario ludo, ubi pueri prima
articulatæ vocis elementa suscipiunt, alii quidem Abecedarii, alii Syllabarii, quidem
vero Nominarii, nonnulli etiam Calculatores appellantur : et hæc nomina cum audimus, ex
ipsis continuo, qui sit in pueris Vide
Goclenium in Lexico Philosophico p. 284.Alphabetum,
Abecedarium. Will. Malmesbur. lib. 2. de gest. Pontif. : Tum Lanfrancus ex
prima collocutione intelligens quam prope nihil sciret, Abecedarium ipsi expediendum
exposuit : ferociam hominis Italica facetia illudens. Vide Abcturium.