abusor
ăbūsor, ōris, m. [abutor],
- he who misuses (eccl. Lat.).
abūsor, ōris, m. (abutor), der etw. mißbraucht, ut (adulescentes) abusores rerum suarum esse dicantur, Salv. de gub. dei 8, 4.
plebicitorum ~ores sive prevaricatores plebis statutorum
vasis pretiosissimi in Dei contemptum et offensam abominabilissimus ~or
propter ~ores earum [scienciarum ] ‥ confutandos
lex vult quod juris abusor / amittat vicio quod sibi jura dabant
immundi sunt ~ores brutorum Gl.in
ăbūsŏr, ōris, m. , qui abuse, dissipateur : Salv. Gub. 8, 4.
Excommunicamus omnes maliciosos et fraudulentos litterarum et
privilegiorum nostri Ordinis Abusores : et in hoc casu Litterarum
intelligimus Abusores, qui litteras hujus (Ordinis) extendere ad alias res
et actiones, jura et personam quam ad illas vel ad illa de ordine.... presument.Tel qui ainsi se ingere et Abuse
dudit office (de courraterie) .... Se ledit tel Abuseur avoit aucune chose
prins ou gaingné soubz umbre de ladite abusion, etc.