acceptatio

acceptātio, ōnis, f. (accepto), die Annahme, Tert. adv. Marc. 5, 9: personae, Ansehung, Tert. de pudic. 5; adv. Marc. 4, 35.

acceptatio 1 acceptance. b approval. c (w. personarum etc.) showing favour. 1220 si ‥ finem illum acceptaveritis, mittatis nobis in testimonium ~onis vestre litteras vestras patentes Cl 414a; 1290 desicut predictus R. nichil profert quod ‥ dominus H. rex acceptavit donacionem, ‥ recordum domini regis nunc de †exceptacione [l. acceptacione] predicta ad warrantum vocare non potest PQW 696a; 1321 si ‥ ~o sua [sc. prebende] non sortiretur effectum Reg. Heref. 187; 1447 beneficium ‥ quod tu ‥ duxeris acceptandum ‥ conferendum tibi post ~onem hujusmodi ‥ reservamus Mon. Hib. & Scot. 379.  b 1274 presentes litteras de nostra recognitione, ~one et confessione [fidei] ‥ signavimus (Lit. Imp. Graec.) Flor. Hist. III 37; 1366 contra consuetudinem, ~onem et approbacionem predictas Reg. Brev. 91b (cf. ib.: que quidem consuetudo in Parliamento nostro ‥ accepta fuit et approbata); s1378 post ~onem eleccionis [pape] a tota Christianitate Eul. Hist. Cont. III 342.  c omnes cause ‥ discuciende sunt a judicibus et sine personarum ~one cum equalitate discernende (Leg. Hen.) GAS 547; s1264 quod credat rex consiliariis suis sine personarum ~one in justicia exhibenda Wals. YN app. 532; 1426 ut ex pura et absoluta loquamur consciencia ac absque omni in ea parte ~one [Conc. III 476: acceptione] in persona Reg. Whet. II 366. 2 acceptation, meaning. de mense lunari et multiplici ~one ejus Bacon VI 3.

acceptātĭō, ōnis, f. , acceptation : Tert. Marc. 5, 9.