accredere
perfidie natis accredere si tenearis, / sit plegius pignus, ne fidus decipiaris
mihi te paulisper ~e et ipse ea que explicabo dijudica
de pecunia eorum ~ita et non reddita namium capiant(
pannos et ‥ aliud mercatorium mihi ~ent per dies xl(
Ut de redditibus Pictaviæ pecunia, quam ei Accredideram, mihi sine
diminutione solveretur.creditionisseu
credentiæ, utebantur Domini in res a subditis emtas, illas maxime quæ ad victum erant necessariæ. Has mutuo sumere, ad certum tamen diem solvendas, dominis licitum erat. De his fuse in voce Credentia. Litteræ Philippi Augusti tom. 1. novæ Hist. Paris. inter Instr. pag. 93 :
Præcepit etiam idem Galeranus....
omnibus Baronibus.... insuper et eisdem prohibuit super fidelitatem quam sibi debebant,
ut nihil omnino contra voluntatem negotiatorum ab ipsis Accredant, neque proprium
auferant.Si nos vel heredes
nostri Graciaci domini in solutionem primæ paigæ....... defecerimus, illos in prædicta
libertate manentes compellere non poterimus ad creditionem nobis faciendam, quousque de
creditione illa sit eisdem satisfactum ; imo tenemur prius reddere quidquid
Accridederimus ab eisdem.Touz autres contraux faiz, ou denrées Accreues par tout le temps
passé, etc. in Jehan l'Advocat et deux
compaignons.... despendirent deux solz et demi, lesquelx ledit feu Advocat vouloit
Acroire et s'en aler senz païer : mais ledit Jaquet lui dist qu'il ne lui croiroit pas,
et qu'il vouloit estre païez. Occurrit rursum in Lit. ann. 1396. et 1401. ex
Reg. 150. ch. 362. et Reg. 156. ch. 427.