activus

actīvus, a, um, adj. [ago].

• Active: philosophia, practical (opp. to contemplativa): philosophia et contemplativa est et activa; spectat simul agitque, Sen. Ep. 95, 10: (opp. to spectativus) thesin a causa sic distinguunt, ut illa sit spectativae partis, haec activae, Quint. 3, 5, 11: (rhetorice) quia maximus ejus usus actu continetur, dicatur activa, id. 2, 18, 5.—
• II In gramm.: verba activa, which designate transitive action (opp. neutra or intransitiva), Charis. p. 138; Diom. p. 326 P. al.—Adv.: actīve, in gramm., actively, like a verb active, Prisc. pp. 794, 799 P.

āctīvus, a, um (ago), I) im Handeln od. im Tun bestehend, tätig, philosophia, d.i. die praktische (Ggstz. contemplativa), Sen.: pars (Ggstz. spectativa), Quint.: elementum (Ggstz. patibile), Lact. – II) eine Tätigkeit bezeichnend, aktiv (Ggstz. passivus), verbum, coniunctio, significatio od. vis, spät. Gramm.

activus [CL] 1 active, devoted to action. b (sb. m.) man of action. c (sb. f.) active life. in crescente ad homines luna vitae nobis activae, in reversa vero ad caelos speculativae, typus ostenditur Bede TR 64 p. 289; videbatur abbas ~am vitam magis diligere quam contemplativam Brakelond 131v; occupatio vite ~e sepe est occasio diminucionis actus diligendi Deum Ockham Pol. II 456.  b recognovi ‥ me esse miserum ~um Wycl. Ver. I 347; hic [Nicholaus VI 1447–55] fuit ‥ totus ~us Eul. Hist. Cont. B.I 291.  c contemplativa cum activa [v. l. contemplacio accione] gaudia sua miscet R. Bury Phil. 5. 75. 2 a active, generating action. b active (gram.). c dramatic. a indolis activa placuit, passiva laborum / paupertas, vitii declinativa Hanv. VI 334; resolvit eos virtus activa caloris Neckam DS VI 97; dicuntur prime due [qualitates, sc. caliditas et frigiditas] principaliter ~e, non quia ille tantum agant, quia passive similiter agunt Bart. Angl. IV 1; principium ~um Duns (v. actuabilis); nulla quantitas et per consequens nullum tempus est de genere ~orum Wycl. Act. II 1.  b futuri temporis participia ‥ venientia ‥ ab ~o ‥ et neutro, ut ‘fugiturus, ‥ habiturus’ Aldh. PR 135; ‘partio’, ‘populo’ ‥ ~o genere non numquam proferuntur; ipsa communis generis verba saepius inveniuntur ‘partior’, ‘populor’ Bede Orth. 2797; omnis ~a potest converti in passivam Bacon XV 61; modus significandi ~us est modus sive proprietas vocis ab intellectu sibi concessa, qua mediante vox proprietatem rei significat (Duns Gram. Spec. I 45A) GLA III 216n. 130.  c [poematos genus] dramaticon est vel ~um in quo persone loquentes introducuntur sine poetae interlocutione Bede AM 2381.

āctīvus, (16) a, um (ago), actif, qui consiste dans lʼaction : Sen. Ep. 95, 10 ; Quint. 2, 18, 5 || [gramm.] qui marque lʼaction, actif.

activus , a, um. adj.
歸於行為。有精神。

Suggest a Translation
See an image