actuarius
actuarius, easily driven, swift
Could not find actuariae in Logeion dictionaries.
actuariae feminine nominative plural, feminine dative singular, feminine genitive singular, feminine vocative plural of actuarius
actuariae feminine dative singular, feminine genitive singular, feminine vocative plural, feminine nominative plural of actuaria
actŭārĭus, a, um., adj. [ago]
- that which is easily moved, swift, agile: navis, a swift sailer, Caes. B. G. 5, 1; Sall. Fragm. ap. Non. 535, 1, and Sisenn. ib. 534, 33; Liv. 25, 30: navigium, Caes. B. C. 1, 27; cf.: “actuariae naves sunt, quae velis simul et remis aguntur,” Isid. Or. 19, 1, 24: also, abs. actŭāria, ae, f., or actŭārium, ĭi, n., the same, Cic. Att. 5, 9; cf. Gell. 10, 25: limes, a road 12 feet wide between fields, Hyg. de Lim. p. 151: canes, hunting-dogs, hounds, acc. to Vel. Long. 2234 P.
actŭārĭus, ĭi (written by some actarius, to distinguish it from the preceding, Vel. Long. 2234 P., and so found in Inscr. Grut. 260; ap. Henzen, 6284), sc. scriba, m. [2. actus, II. B. 1.].
- I A short-hand writer, Suet. Caes. 55; Sen. Ep. 33, 9; cf. Lips. Tac. A. 5, 4.—
- II One who writes out accounts, Petr. 53.
1. āctuārius, a, um (ago), I) leicht in Bewegung zu setzen, schnell, canes, Vel. Long. de orthogr. (VII) 74, 11. – gew. actuaria navis, eine Art leichter, mit Segel- u. Ruderwerk versehener Schiffe, ein Schnellsegler, eine Brigantine, Sisenn. fr., Caes. u.a. (so auch subst., actuaria, ae, f., Cic. ad Att. 5, 9, 1): dass. navigium actuarium, Caes. u. Sall. fr. – II) zum Treiben eines Viehgespannes eingerichtet, limes, ein Weg zwischen zwei Äckern, zwölf Fuß breit, Gromat. vet. (vgl. Nissen Templum p. 17): dah. palus, Wegpfahl, Wegstange, ibid.
2. āctuārius, ī, m. (ago), I) der Geschwindschreiber, Sen. u. Suet.; vgl. Lipsius zu Tac. ann. 5, 4. – II) der Rechnungsführer, Buchhalter, Petr. 53, 1. – Insbes.: a) beim Heere = eine Art Proviantmeister, der den von den Magazinvorstehern gegen Quittung erhobenen Proviant an die einzelnen Heeresabteilungen zu verteilen hatte, Treb. Poll., Eutr. u.a.; vgl. Stewechius zu Veget. mil. 2, 19. Tzschucke zu Eutr. 9, 9. – b) actuarius sarcinalium principis iumentorum, ein kaiserl. Beamter, der das Herbeiholen der Pferde zum Fortschaffen des kaiserl. Gepäcks zu besorgen hatte, Amm. 15, 5, 3.
~ius,wraec [? sc. scip ]
~iis [l. ~ius ], acta qui facit
Origenes ‥ cui velox adeo ingenium ‥ fuisse perhibent ut vix septem ~ii sibi invicem succedentes viro satis essent dictanti
presens ‥ instrumentum ‥ per notarios, ‥ scribas et ~ios nostros [sc. archiepiscopi Cant. ] ‥ subscribi ‥ jussimus
1 āctŭārĭus, (13) a, um, facile à mouvoir : actuaria navis Cæs. G. 5, 1, 3 ; C. 1, 34, 2, vaisseau léger || [en parlant de chemins] où peut passer un attelage : Hyg. Grom. Const. lim. 168 ; 207.
2 āctŭārĭus, (14) ĭī, m. (actus), ¶ 1 sténographe : Sen. Ep. 33, 9 ; Suet. Cæs. 55 ¶ 2 teneur de livres, comptable : Petr. 53, 1 ¶ 3 intendant militaire : Treb. Tyr. 6, 3 ; Eutr. 9, 9 ; Aur. Vict. Cæs. 33, 13.
- 1. snelschrijver; notulist;
- 2. boekhouder, administrateur.
Agilis, velox. Item
āctuārius
adj.
- ago, easily driven, swift: navigia, Cs.: naves, L.