acua
acua, Nbf. von aqua (w.s.), Lucr. 6, 552.
ăcŭa, ăcŭārius, v. aqua, aquarius.
Trado tibi
B. præposito Nemausensis ecclesiæ et cæteris canonicis 11. solidos censuales, quos
dabatis mihi pro tabula (sic) quæ sunt vel fieri possunt ex utraque parte
viæ, ab Acua qua (sic) est super cloquarium S. Eulaliæ, usque ad viam qua
discurrit ad pratum. Quæ sic leguntur in Charta ann. 1197. ibid. col. 183 :
Ab acu, quæ est super clocharium S. Eulaliæ, etc.