acucula
acucula (acicula), ae, f. (Demin. v. acus), eine kleine Nadel zum Kopfputz, Cod. Theod. 3, 16, 1: u. an der Fichte, pinus viridis aciculae, Marc. Emp. 21; vgl. Plin. Val. 2, 13.
an exile, ‥ an outelawry , ~a, exilium
ăcŭcŭla, æ, f. (dim. de acus ), petite aiguille : Cod. Th. 3, 16, 1 || [de pin] : M. Emp. 21, 6.
Acus, quasi minor acus ; sic autem
Discerniculumdicitur.
AcumMartialis,
Acum crinalemApuleius lib. 8.
Acum crinibus distinguendis Tertullianus lib. de Pœnitentia, Acum
discriminalem S. Hieronym. Apol. ad Rufin., Acum comatoriam Petronius
vocant ; ubi Woweren. et Erhard. consulendi, et alii Criticorum filii. Gallis Acubula, acus; scribendum enim
Acucula, quomodo habet Onomast. vetus. Lex 1. Cod. Theod. de Repud. :
Si præter hæc tria crimina repudium marito miserit, oportet eam
usque ad Acuculam capitis in domo mariti deponere. Acum vero inter ornamenta
muliebria recenset lex 27. § 2. D. de auro et arg. Constit. synodales Episcopi Nec in velo
Acus argenteas audeant deportare. Hieronymus in cap. 3. Esaiæ : Habent
Acus mulieres, quibus ornatorum crinium compago retinetur, ne laxius fluant, et in
sparsos dissipentur capillos.
Jussit ipse endothim byssinam pretiosissimam, cui similem nunquam
videre potuimus, Aculis (alias Acucullis) factam, omnem Salvatoris nostri
historiam continentem.Ung hargan, qui vault un denier et maille, deux
petits Aiguillons d'argent.