adaequo
adaequo, to make equal, equalize, level with
Could not find adaequatis in Logeion dictionaries.
adaequatis present active indicative 2nd plural, perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural of adaequo
ăd-aequo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.
- Act.
- A To make equal to, to equalize, to level with; hence,
- a In Cic. usually with cum (cf. aequare cum, Verg. A. 1, 193): qui cum virtute fortunam adaequavit, Cic. Arch. 10, 24: quae ... admonet, commemorationem nominis nostri, cum omni posteritate adaequandam, id. ib. 11, 29: in summa amicorum copia cum familiarissimis ejus est adaequatus (i. e. par habitus), id. Balb. 28, 63.—
- b In the histt. alicui rei (cf.: aequo and aequiparo): molibus ferme (oppidi) moenibus adaequatis, on a level with, Caes. B. G. 3, 12: omnia tecta solo adaequare, to level with the ground, Liv. 1, 29: quibus duobus operibus vix nova haec magnificentia quidquam adaequare potuit, id. ib. 56; and with solo understood: Alesiam flammis adaequare, Flor. 3, 10, 23: cum Claudius libertos sibique et legibus adaequaverit, Tac. A. 12, 60: colonias jure et dignatione urbi ... adaequavit, Suet. Aug. 46; so Dom. 2.—
- 2 Trop., to compare to or with: qui formam, aetatem, genus mortis magni Alexandri fatis adaequarent, Tac. A. 2, 73.—
- B To attain to, or reach, by equalling. —With acc. (cf.: aequo and aequiparo): ne quid absit quod deorum vitam possit adaequare, Cic. Univ. 11: longarum navium cursum adaequaverunt, Caes. B. G. 5, 8: ut muri altitudinem acervi armorum adaequarent, id. ib. 2, 32; cf. id. B. C. 2, 16, and Sall. J. 4.
- II Neut., to be equal.
- a Absol.: senatorum urna copiose absolvit, equitum adaequavit, the votes of the equites were equally divided, there was an equal number for acquitting and for condemning, Cic. Q. Fr. 2, 6, 6.—
- b With dat.: turris quae moenibus adaequaret, Hirt. B. G. 8, 41: se virtute nostris adaequare non posse intellegunt, Caes. B. C. 2, 16 Dinter, where some read nostros: adaequare apud Caesarem gratiā, sc. Aeduis, id. B. G. 6, 12.
ad-aequo, āvī, ātum, āre, gleichmachen, I) eig.: moles moenibus, Caes. – verwüstend, tecta solo, Liv.: Alesiam (verst. solo) flammis, einäschern, Flor. – II) übtr.: 1) gleichmachen, gleichstellen, a) m. cum u. Abl.: cum virtute fortunam, Cic.: adaequatus cum alqo, ihm gleichgeachtet, Cic. – b) m. Dat.: colonias iure ac dignitate urbi, Suet.: alqm sibi, Tac.: se virtute nostris, Caes.: se opibus et dignatione fratri, Suet.: quibus (senibus) nunc honore adaequatus est, Plin ep. – Insbes.: α) vergleichend gleichstellen, formam, aetatem, genus mortis magni Alexandri fatis, Tac. ann. 2, 73 in. – β) hervorbringend gleichmachen, quibus duobus operibus vix nova haec magnificentia quicquam adaequare potuit, konnte irgend etwas gleich Großes hervorbringen, Liv. 1, 56, 2. – 2) gleichkommen, gleichkommend erreichen, a) m. Acc. (s. Kraner Caes. b.c. 2, 16, 3): altitudinem muri, Caes.: navium cursum, Caes.: deorum vitam, Cic.: alqm gratiā apud Caesarem, Caes.: precationes alcis laudibus, jmds. Gebet mit entsprechendem Lobe preisen, Plin. pan. – b) absol.: senatorum urna copiose absolvit, equitum adaequavit, ergab Stimmengleichheit, Cic. ad Q. fr. 2, 6, 6.
See: adaequare
ădæquō, (11) āvī, ātum, āre, tr. ¶ 1 rendre égal : a) une chose à une autre, rem rei Cæs. G. 3, 12, 3 ; Liv. 1, 56, 2 ; tecta solo Liv. 1, 29, 6, raser des maisons ; rem cum re Cic. Arch. 24 b) rendre qqn égal à qqn : aliquem cum aliquo Cic. Balbo 63 ; aliquem alicui Tac. Ann. 12, 11 ; 12, 60 ; Plin. Min. Ep. 2, 7, 4 c) comparer, assimiler, rem rei, une chose à une autre : Tac. Ann. 2, 73 ; Sil. 12, 278 ¶ 2 égaler, atteindre : equorum cursum Cæs. G. 1, 48, 7, égaler les chevaux à la course ; summam muri Cæs. G. 2, 32, 4, atteindre le sommet du mur ; famam alicujus Sall. J. 4, 6, atteindre (égaler) la renommée de qqn ; aliquem gratia apud Cæsarem Cæs. G. 5, 12, 7, égaler qqn en crédit auprès de César (égaler qqn dans la faveur de César) ¶ 3 [abst ] senatorum urna copiose absolvit, equitum adæquavit Cic. Q. 2, 4, 6, les votes des sénateurs lʼont absous largement, ceux des chevaliers se sont partagés ¶ 4 [emploi intr., exceptionnel, avec dat.] être égal à, égaler : Hirt. G. 8, 41, 5 ; B. Alex. 16, 5.
- 1. gelijkmaken aan (m. dat.) [tecta solo];
- 2. gelijkstellen aan (m. cum; dat.) [cum virtute fortunam; colonias urbi; se virtute nostris];
- 3. vergelijken met (m. cum; dat.) [sua fata fatis Alexandri];
- 4. evenaren, bereiken [altitudinem muri; navium cursum; deorum vitam].
ad-aequō āvī, ātus, āre,
- to make equal, equalize, level with: cum virtute fortunam: cum familiarissimis eius adaequatus, regarded as his equal: molibus ferme (oppidi) moenibus adaequatis, on a level with, Cs.: tecta solo, to level with the ground, L.: operibus quidquam, produce anything equal, L.: se virtute nostris, Cs.—To attain to, reach by equalling, with acc: cursum alicuius, to keep up with, Cs.: ut muri altitudinem acervi armorum adaequarent, Cs. — With ellips. of object: adaequare apud Caesarem gratiā (sc. Aeduos), Cs.