adoptari
filii adoptivi, vel saltem
filioli, patrinus vero
patris spiritualiset
adoptiviappellationem exinde retinebant, sed idem patrinus, in signum veluti adoptionis legitimæ, munus aliquod eidem filiolo, tanquam successionis suæ portiunculam conferebat, quod
filiolatumvocabant. Hesychius :
υἱοθεσία,
ὅταν τις θετὸν υἱὸν λαμβάνει καὶ (alii emendant Qui a primoribus Palatii quasi in
Adoptionem filiorum suscepti, etc. S. Bonifacius Mogunt. Episc. Epist. 15 :
Homo quidam alterius filium de sacri Baptismatis fonte elevans, Adoptavit sibi in
filium, cujus postea viduatam duxit uxorem. S. Rembertus in Vita S. Anscharii
Archiep. Hamburg. n. 10. de Heroldo Danorum Rege : Ipse (Lud. Pius) de
sacro fonte suscepit, sibique in filium Adoptavit. Simeon Dunelmensis de Gestis
Anglor. ann. 994 : Quem Rex honorifice suscepit, confirmari ab Episcopo fecit, sibi
in filium Adoptavit, regiaque munera donavit. Dudo de Actis Normann. lib. 3.
pag. 101 : Quin et Adoptivam prolem susceptus ab alma, Extollensque salutiferi baptismatis unda. vel in adfatimi, per scripturarum seriem, seu per traditionem, et testibus
adhibitis, secundum Legem Ripuariam, tit. 48.nubere, apud Hovedenum pag. 686.
Omnis homo, cujuscunque conditionis sit, licet
habeat filios legitimos, potest inter eos constituere filium Adoptivum : qui post mortem
patris tenebitur æqualiter cum legitimis (ad) ejus debita persolvenda, et
cum eis tanquam legitimus sortietur.