adoptivus
adoptivus, of adoption
Could not find adoptiuum in Logeion dictionaries.
adoptiuum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of adoptivus
ădoptīvus, a, um, adj. [adopto],
- pertaining to adoption, made or acquired by adoption, adoptive: filius, an adopted son: P. Scipio, Fragm. ap. Gell. 5, 19 (opp. naturalis, a son by birth): filiorum neque naturalem Drusum neque adoptivum Germanicum patria caritate dilexit, Suet. Tib. 52: pater adoptivus, who has adopted one as son (or grandson, v. adoptio), an adoptive father, Dig. 45, 1, 107: frater, soror, etc., a brother, sister, etc., by adoption, not by birth, ib. 23, 2, 12, and 38, 8, 3; so also, familia, the family into which one has been received by adoption, ib. 37, 4, 3: adoptiva sacra, of the family into which one has been adopted (opp. paterna): neque amissis sacris paternis in haec adoptiva venisti, Cic. Dom. 13, 35: nomen, received by adoption (opp. nomen gentile), Suet. Ner. 41: nobilitas, nobility acquired by adoption, Ov. F. 4, 22.—Transf., of the ingrafting of plants (cf. adoptio): fissaque adoptivas accipit arbor opes, bears fruits not natural to it, ingrafted, Ov. Med. Fac. 5; Mart. 13, 46: quae sit adoptivis arbor onusta comis, Pall. de Insit. 20; cf. 144, 160 (cf. Verg. G. 2, 82: Miraturque (arbos) novas frondes et non sua poma).
adoptīvus, a, um (adopto), a) zur Adoption gehörig, wobei Adoption stattgefunden, Adoptiv-, filius, Scipio Aemil, bei Gell. 5, 19, 16 u. Suet.: pater, frater, soror (Ggstz. naturalis, rechte, leibliche), ICt.: familia, die Familie, in die jmd. durch Adoption aufgenommen worden ist, ICt.: sacra, derjenigen Familie, in die jmd. adoptiert worden ist, Cic.: nomen, durch Adoption angenommen (Ggstz. gentile), Suet. – subst., adoptīvus, ī. m. (sc. filius), der Adoptivsohn, Oros. 5, 15. § 3 Z. – b) übtr., v. Früchten, eingepfropft, Ov. u. Pallad.
[Dalfinus ] sibi illum in ~um filium eligere voluit
ipsum [Henricum ] rex in filium suscepit ~um et heredem regni constituit
simus fratres ~i regnumque partiamur
paternum memini me nomen adeptum teque ~ae dignitatis vocabula cum caelestis gratiae praerogativa sortitum
puer regius ‥ pontifici nostro filius ~us factus est
viduam ‥ cujus filium in baptismo ~um suscipiebat
~as regenerantis gratiae filias ex fecundo ecclesiasticae conceptionis utero ‥ progenitas
nec Christus ullatenus credendus proprius et ~us Dei patris filius
offerebat ut ‥ eum loco ~i semper haberet
dignitas ~orum sponse et gloria filiorum ‥ matris ecclesie
ădoptīvus, (13) a, um, adoptif, qui est adopté : Gell. 5, 19, 16 ; Tac. Ann. 13, 14 ; Suet. Tib. 52 || qui adopte : Sen. Ben. 3, 32, 5 ; sacra adoptiva Cic. Domo 35, le culte de la famille adoptive || [au fig. en parl. de fruits obtenus par greffe] : Ov. Ars 2, 652 ; Mart. 13, 46, 2.
- 1. adoptief- [filius; pater; frater; soror];
- 2. (poët.) (v. vruchten) geënt.
adoptīvus
adj.
- adopto, of adoption: sacra, obtained by adoption: nobilitas, O.— Of fruits, grafted, O.