adulterinus

ădultĕrīnus, a, um, adj. [adulter].

• Adulterous: liberi adulterino sanguinen nati, Plin. 7, 2, 2, § 14; and of animals, not full-blooded: pullus adulterinus et degener, id. 10, 3, 3, § 10.—But oftener,
• II That has assumed the nature of something foreign (cf. the etym. of adulter), not genuine, false, counterfeit, impure: symbolum, a false seal, Plaut. Bacch. 2, 3, 32 (266); cf. Paul. ex Fest. p 28 Müll.: adulterina signa dicuntur alienis anulis facta; and Cic.: testamentum signis adulterinis obsignare, Clu. 14, 41: nummus, id. Off. 3, 23, 91: semina, Varr. R. R. 1, 40: claves, Sall. J. 12.

adulterīnus, a, um (adulter), I) ehebrecherisch, sanguis, Plin.: Venus, Apul.: v. Tieren, pullus, Plin.: übh. unkeusch, unzüchtig, habitus, cor, (Augustin.) serm. app. 79, 3. – II) verfälscht, nachgemacht, falsch, unecht, symbolus (Marke, Ggstz. symb. verus), Plaut.: nummus (Ggstz. numm. bonus), Cic.: denarius (Ggstz. den. verus), Plin.: signum (Siegel), Cic. u. Liv.: clavis, Nachschlüssel (Ggstz. cl. vera), Sall.: litterae, untergeschobener B., Apul. – ➳ auctor ad., der wahre, wirkliche Urheber (wahrsch. deshalb, weil sich Psyche seiner wie eines Nachschlüssels bediente), Apul. met. 6, 13.

adulterinus [CL] 1 adulterous. b bastard (fig.), spurious, mock. quos ~ae titillationis calcar incesti crimine cruentabat Aldh. VirgP 44; puella nobilis, quam ipse ~is amplexibus adamabat Gir. GE I 48; a1350 in amplexionibus fornicariis seu ~is StatOx 151.  b in utroque avium genere ‥ quedam inveniuntur aves ‥ quasi ~e ‥ et non vere Gir. TH I 17; vetulas quasdam ‥ se in leporinam transformare formam ut ~a sub specie lac ‥ surripiant Ib. II 19; repudiatis ~is amplexibus mundane scientie P. Blois Ep. 76. 234B; quidam nominis Christiani bajulus ~us R. Cold. Cuthb. 129; s1233 apparuerunt in celo quatuor soles ~i preter verum solem M. Par. Maj. III 242. 2 counterfeit, forged: a (of key); b (of seal or document). a ecclesiam cum clave ~a aperuit R. Cold. Cuthb. 129; c1530 quod sere ostiorum ‥ adeo reformentur ut antiqui [sic] claves seu ~i, quibus canonici retroactis temporibus usi sunt, ullo modo aperire non possint Vis. Leic. 307.  b 1242 impetrata ‥ quadam carta ~a de feoffamento ejusdem manerii Cl 58; 1258 pro quodam brevi sigillo ~o signato Liberate 34 B m. 2; 1274 de cartis ~is captis in manu majoris Leg. Ant. Lond. 166. 3 unauthorized, illicit: a (of school); b (of guild); c (of castle). a a1123 conquesti sunt nobis canonici de Huntingdon, quod quidam ‥ presumunt ~as scolas regere absque eorum licencia (Reg. Hunt.) EHR XVIII 713; 1328 scholas ~as infra ‥ jurisdiccionem nostram Reg. Whet. II 307.  b 1180 admerciamenta de gildis ~is in civitate Pipe 153.  c s1140 rex ‥ plurima ~a castella ‥ subvertit G. Steph. I 49; s1173 apud Alvertonam firmavit opidum, impetrato a rege ut inter ~a, que tunc sparsim per Angliam destrui jubebantur, hoc solum privilegium integritatis optineret G. Cold. Durh. 7; 1217 statuimus ‥ quod omnia castra ~a, viz. ea que a principio guerre ‥ constructa fuerint vel reedificata, statim diruantur (Ch. Libert. c. 47) StRealm I 19; 1220 quod [castrum meum] non sit ~um, cum constructum fuerit per assensum ‥ regis (AncC I 204) RL I 141; s1272 arbitrati sunt illos malificos esse manifeste contra pacem domini regis, qui fecerunt castrum ~um in civitate sua Leg. Ant. Lond. 146.

ădultĕrīnus, (14) a, um (adulter), ¶ 1 falsifié, faux : [en parlant de cachet] Cic. Clu. 41 ; Liv. 39, 18, 4 ; 40, 23, 7 ; [dʼécus] Cic. Off. 3, 91 ; [de clef] Sall. J. 12, 3 ; [de biens] Sen. Ep. 71, 4 ¶ 2 qui provient dʼadultère, adultérin : Plin. 7, 14 ; 10, 10.

adulterinus , a, um. adj.
姦生子。假者。Nummus adulterinus 假錢。

Suggest a Translation
See an image

adulterīnus adj.

• adulter, false, forged, counterfeit: nummus: signa, a false seal.