affectuosus
affectŭōsus (adf-), a, um, adj. [adfectus], in later Lat.,
- full of inclination, affection, or love; affectionate, kind: piam adfectuosamque rem fecisse, Macr. S. 2, 11; so Cassiod. Ep. 5, 2; Tert. c. Marc. 5, 14.— Adv.: adfectŭōsē, affectionately, etc., Cassiod. Ep. 3, 4.—Sup., Sid. Ep. 4, 11.
affectuōsus (adf.), a, um (2. affectus), neigungsvoll, liebevoll, zärtlich, Macr. sat. 2, 11, 5 u.a. Spät. Vgl. affectiosus.
in rhetorice ~a elocutione
cogitatio ‥ ~a ‥ ad voluptuosas pristinarum iniquitatum recordationes
super tali ‥ desiderio suo literas direxit ~as viris venerabilibus
rogamus ‥ precibus ~is quatinus ‥
que ad agendum proponuntur indigent sermonibus ~is, qui magnifice inmutant affectum in opus
movet animam ‥ sincera et ~a dileccio
~a instancia supplicamus quatinus ‥
rex, ~is allectus nimium regine suggestionibus, singulos ejusdem ‥ propinquos ‥ immensis ditabat muneribus
terram vestram vastant ‥ et sic erga vestros se habent quod apparet ‥ quod de servitio vestro non sunt ~i(
papa Clemens semper fuit Gallicis ~us et non Anglicis(
Igitur
Occurrit rursum in epist. 4. inter Epist. Caroli C. ibid. pag. 556. Utuntur præterea
Macrob. Saturn. lib. 2. cap. 11. Tertull. adv. Marc. lib. 5. cap. 14. et alii.