aggravo
aggravo, to make heavy
Could not find aggravata in Logeion dictionaries.
aggravata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle neuter nominative plural, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular of aggravo
ag-grăvo (adg-), āvi, ātum, 1, v. a. (first used in the Aug. per., and only in prose writers; perh. formed by Livy, who uses it very often), to add to the weight of, to make heavier.
- I Lit.: adgravatur pondus, Plin. 18, 12, 30, § 117: adgravavit jugum nostrum, Vulg. 3 Reg. 12, 10: compedem meum, ib. Thren. 3, 7.—
- II Fig.
- A In gen., to make worse or more dangerous, to aggravate: quo (bello) si adgravatae res essent, Liv. 4, 12: odor adgravans capita, Plin. 12, 17, 40, § 79: ictus, id. 28, 4, 7, § 37: vulnera, id. 28, 3, 6, § 31: dolorem, Curt. 8, 10: proelium, Vulg. 1 Par. 10, 3: quare aggravatis corda vestra? i.e. harden, ib. 1 Reg. 6, 6.—
- B Esp., to oppress, to burden, annoy, incommode: sine ope hostis, quae adgravaret, Liv. 44, 7 fin.: morbo adgravante (eum), Suet. Caes. 1: beneficia rationes nostras adgravatura, Sen. Ben. 4, 13: argumenta, quae per se nihil reum adgravare videantur, appear to be without weight, Quint. 5, 7, 18.
ag-gravo (ad-gravo), āvī, ātum, āre, I) eig., ein Gewicht schwerer machen, es vermehren, ag-gravatur pondus illā, Plin. 18, 117. – II) übtr.: 1) »schwerer-, drückender machen«, d.i. a) der Kraft u. Wirkung nach = gewichtiger machen, verstärken, ruinam suam illo pondere (vom Wind typhon), Plin.: ictus, Plin. – b) der Heftigkeit nach = verstärken, gefährlicher machen, verschlimmern, vulnus, Plin.: valetudinem, Suet.: dolorem, Curt. – c) der Beschaffenheit nach = noch drückender machen, erschweren, steigern, verschlimmern, inopiam sociorum, Liv.: quo (bello) si aggravatae res essent, Liv.: rationes, Sen.: sortem alcis, Curt. – mit Worten steigern (Ggstz. elevare), summam invidiae eius (aeris alieni), Liv. 6, 27, 3: amaritudo verborum quasi aggravatura res, Sen. contr. 9 (4), 25. § 28. – 2) übh. beschweren, belästigen, einnehmen, a) körperlich: morbo quartanae aggravante (sc. eum), Suet.: odor aggravans capita, citra dolorem tamen, Plin. – b) moralisch = jmdm. zur Last fallen, jmd. belasten, quae (argumenta) per se nihil reum aggravare videntur, Quint. 5, 7, 18.
See: aggravare
- 1. (v. gewicht) zwaarder maken; ➤ aggravatur pondus;
- 2. erger maken, vergroten [dolorem; curam];
- 3. (metaf.) (a) lastigvallen; (b) tot last zijn.
aggravo , as, are. (gravis.)
加重。壓。 — morbum 加病。— reum 審過酷。苛责。— ejus invidiam 招人更恨之。
Suggest a Translation
See an image
加重。壓。 — morbum 加病。— reum 審過酷。苛责。— ejus invidiam 招人更恨之。
Suggest a Translation
See an image
aggravō (ad-g-) —, ātus, āre,
- to make heavy. — Fig., to embarrass further, increase in oppressiveness: res, L.: dolorem, Cu.: curam curā, Ph.