agna
agna, a ewe lamb
Frieze-Dennison Vergil
agna , ae, f.: a ewe lamb, 5.772. (agnus)
Could not find agnae in Logeion dictionaries.
agnae feminine vocative plural, feminine genitive singular, feminine nominative plural, feminine dative singular of agna
agna, ae (abl. plur. agnabus, Hier. Retr. 2, 55, 1), f. [agnus],
- a ewe lamb, Varr. R. R. 2, 2, 2; Vulg. Gen. 21, 28: humilis, Hor. C. 2, 17, 32: pulla, id. S. 1, 8, 27: muta, id. ib. 2, 3, 19: nitida, id. ib. 2, 3, 214: novella, Ov. P. 1, 118: pavens, id. M. 6, 527: tenera, Stat. Th. 8, 576.
agna, ae, f.,
- a blade, a straw, Fest. s. v. pennatus, p. 211 Müll. [kindr. with 2. acus, q. v.; cf. Aufrecht in Zeitschr. für vergl. Sprachf. 1, p. 354].
1. agna, ae, f. (agnus), das weibliche Lamm, Schaflamm, vetula, Varr.: pulla, Hor.: nivea, Sen. – ➳ Abl. Plur. agnabus, Itala genes. 31, 41 (bei Augustin. retr. 2, 55, 1).
2. agna, ae, f., der Halm der Ähre, im Carm. Saliare nach Paul. ex Fest 211, 1.
non lupus esuriens una satiabitur agna
hec ~a,a new lame
sic ~as evertit in lupas
xiij coronas auri et ij ~as auri in eodem sacco(
1 agna, (11) æ, f. (agnus), agnelle, jeune brebis : Varro R. 2, 2, 2 ; Tib. 1, 1, 31, etc. || [offerte en sacrifice] Virg. En. 5, 772, etc.; Hor. Epo. 10, 24 ; Tib. 1, 1, 22 ; Ov. F. 1, 56, etc.
2 agna, æ, f. , épi : Carm. Sal. d. P. Fest. 211.
Actus
quadratus, undique finitur pedibus cxx. hæc duplicatum facit jugerum et ab eo
quod erat junctum jugeri nomen usurpavit. Sed hunc actum rustici Bœticæ provinciæ Agnam
vocant.
Acnua vel Acna.
agna, ae, f.: agnella
♢ dat. pl. agnabus Ag.
āgna ae, f
- agnus, a ewe lamb, H., V., O.