agnatio
agnatio, consanguinity on the father’s side
agnātĭo (adg-), ōnis, f. [agnatus].
- The relationship of the agnatus, consanguinity on the father's side (v. agnatus), Cic. Leg. 1, 7, 23 Creuz; 1, 8, 24: jura agnationum, id. de Or. 1, 38, 173.—
- II As a verbal subst. from agnascor, I. A.
- A A being born after the last will or the death of the father, Dig. 40, 5, 24, § 11; Cod. Just. 3, 8, 1.—
- B A growing on or to a thing (acc. to agnascor, II.), App. Herb. 59.
agnātio (adgnātio), ōnis, f. (agnascor), I) das Nachgeborenwerden, 1) eig., a) v. Sklaven, der Zuwachs, spät. ICt. – b) v. Menschen, nach dem Tode od. Testamente des Vaters, oft b. ICt. – 2) meton., a) der Stand des Agnaten, die Blutsverwandtschaft von Vaters Seite, die auf Adoption od. Erzeugung von Mannspersonen, die zur Familie gehören, gegründet ist, Acc. tr. 579. Cic. de or. 1, 24. Gaius inst. 1, 156 u.a. ICt.: Plur., Varr. LL. 8, 4. Cic. de or. 1, 173; de legg. 1, 23. – b) die Blutsverwandtschaft von Vaters Seite = die Agnaten, Cod. Theod. – II) der Anwuchs, Auswuchs an Pflanzen, Plur. bei Ps. Apul. herb. 59 u. 62.
concessit sibi et ceteris de ~one sua leonem rubeum ‥ in campo aureo
de quibus [ovibus ] in morina ante tonsuram et ~onem xvij
agnātĭō, ōnis, f. (agnascor), ¶ 1 parenté du côté paternel, agnation : Cic. de Or. 1, 173, etc. ¶ 2 naissance après le testament du père [ou après la mort du père] : Ulp. Tit. 23, 2 ; Julian. Dig. 40, 5, 47 ¶ 3 excroissance [dʼune plante] : Ps. Apul. Herb. 60.
- 1. bloedverwantschap v.d. kant v.d. vader;
- 2. latere geboorte, nadat het testament v.d. vader opgesteld is.
De mancipiorum Agnitionibus dividendis : Hac rationabiliter naturæ lege
compellimur. Agnitionem ancillæ, quæ servo alieno juncta peperit, inter utrosque dominos
æqualiter dividendam. At lib. 3. tit. 2. § 4. habetur Agnatio autem servi domino computetur. Ita etiam in Edicto
Theoderici Regis § 65 : Quoties se ancillæ ingenuus, aut originarius, aut servus
forte miscuerit, necesse est ut omnis matrem sequatur Agnatio, id est, filii omnes ad
dominum ancillæ pertineant. Adde leg. un. Cod. Th. de Inquilinis et colonis, et
cap. ult. Capitularis ann. 829. Testamentum. S. Aredii : Nec non et mancipiola hæc
et Agnitio eorum inferius comprehensa, etc. Ita ibi non semel, apud Mabillonium
in Analectis tom. 2. Appul. de herbis cap. 59. de plantis dixit. Vide Forcell. h. v.
Crudelius etiam sæviunt
(hæretici) in seipsos, dum post animarum dispendium, corpora denique
severæ mortis illecebris, quam per Agnationem veram et veræ fidei possent evadere,
etc. Ubi Agnitionemlegendum arbitror.
āgnātiō (adg-) ōnis, f
- agnascor, consanguinity on the father's side: iura agnationum.