ahanare
Ahaner, est anxie laborare, cum
anhelitusdifficultate captare aërem, quod faciunt, qui labori seu agriculturæ insistunt. Vox ficta ab
Anhelare, seu potius ab ægra et coacta anhelatione, quam emittunt, qui labori succumbunt,
Ahan. Vide Jacob.
Bourgoinglib. de Orig. et usu vulgar. vocum pag. 7. Charta M. Abbatis S. Vedasti Atrebat. ann. 1245 :
Si
autem homo non manens super terra debente gabulum, velit terram debentem gabulam
Ahanare, ipse potest, etc. Ibidem : Ita videlicet quod Rob. Canques ils labourent et Ahenoient, aloit à mal. Terres Ahanables, pro
labourables, in Consuetud. Bononiensi art. 170. 174.
Ahans, Terres à labeur, in Consuetud. Montensi cap. 50. Vide Affanare.
Ahanducit ex Italica
Affano, Pœna, labor, observatque Hispanos et Occitanos etiamnum uti voce
Affan, et a Lugdunensibus
Affaneursappellari mercenarios ruri laborantes. Rustici Belgæ quos Wallones vocant, usque hodie utuntur vocibus
Ahan, et
Ahaner, haud generatim pro
agrum colere, sed tantum pro
serere, seminare, Ensemencer. Hinc
les Ahans, apud ipsos eadem sunt, quæ recenter sata,
Terres nouvellement ensemencées.
Walaincourt, ann. 1224. in Tabulario Abbatiæ Montis S. Martini :
Nihil juris aut dominii retinens (in dictis terris), sed quidquid juris
et dominii habebant in eis, cum Ahanagio ipsarum futuro Ecclesiæ sæpe dictæ concedens.
Cum inter nos ex una parte... super Ahanagio
quarumdam terrarum quæstio verteretur, etc.