alabrum
alabrum, ī, n., die Haspel, Garnwinde, Isid. 19, 29, 2 (wo alibrum).
alibrum,hreol
videbamus ‥ globellos et mataxas, alibra [v. l. alabra; gl. ]traules, reles
a rele , ~um et alibrum, abductorium
ălăbrum, ī, n. , dévidoir : Isid. Orig. 19, 29, 2.
Hasple, Germ.
Filum a colo in fusum, de fuso in
Alabrum, hinc in girgillum, deinde in glomicellum, etc. Alabrum dicitur quod
radios quasi alas habeat, inquit Martinius in Lex. Phil. In veteribus Lexicis Monasticis
legitur et verbum Alalrare, Filum evolvere. Vide Devolutorium.