alitor
ălĭtor, v. altor.
Quamvis imperitia mea in posterum velut inscia literarum calumniabitur ;
tamen vis amoris domini antistitis Alitorisque mei Barnardi (Vienn.
Episcopi) compellit me scribere virtutes nuper gestas. In quem locum
Mabillonius ait : Ne quis putet hæc verba esse hominis, qui Barnardi fuerit æqualis ;
sciendum est hunc esse morem, ut sanctorum in aliqua dignitate successores, eos
nutritoressuos vocent. Anastasius in Leone III. PP :
Fecit in Basilica B. Petri Apostoli nutritoris sui, etc.