amicabilis
ămīcābĭlis, e, adj. [amicus],
- friendly, amicable (post-class. and rare), Firm. Math. 5, 5.—Adv.: ămīcābĭlĭter, in a friendly manner, Jul. Epit. Nov. 63, § 211.
amīcābilis, e (amicus), freundschaftlich, Spät. – Dav. das Adv. amīcābiliter, Spät.
pro amore Dei et ~i amicitia illius regis(
sopita est discordia et ~i fine terminata(
sub hac forma pacis de sepedicta querela ~is compositio facta est
per ~em coinpositionem
de nova pace ~i consensu partium ordinata
ad coronacionem hujus regis vocatus ‥ ut ei presenciam ~em ‥ amicus exhiberet
per ~em tractatum
~i locucione
qui videbant Christiani ipsos [bellatores ], ~es et favorabiles in spiritu cognoscebant
arbitratores seu ~es compositores
aliqua mulier ‥ que erit uxor galli vel forte sibi ~is(
regentes in artibus non fuerunt ~es vel benevoli doctoribus determinantibus contra Nicolaum Herforde
vir probus et ‥ abbati multum ~is
Milo de B. C. et ~is uxor ejus
sanguis ‥ inter quatuor humores laudabilior et nature ~ior est
ămīcābĭlis, e, amical : Firm. Math. 5, 5 ; Novell. Just. 86, 2 || -cābĭlĭter, amicalement : Aug. Serm. 72, 1, Mai.