amissio

āmissĭo, ōnis, f. [amitto],

• a losing, a loss (several times in Cic., elsewh. rare): oppidorum, Cic. Pis. 17, 40: dignitatis, id. ib. 18, 43: omnium rerum, id. Fam. 4, 3: foliorum, Plin. 17, 2, 2, § 12: boni, rei, Sen. Ep. 4: duorum luminum, of (my) two eyes, Vulg. Jud. 16, 28: nullius animae, ib. Act. 27, 22; ib. Rom. 11, 15.

āmissio, ōnis, f. (amitto), das Verlieren, der Verlust, die Einbuße, exercitus, Caepio bei Cornif. rhet.: oppidorum, Cic.: regni, Iustin.: lucis od. luminis (des Augenlichts), Lact. u. Arnob.: u. so duorum luminum, Vulg.: dignitatis, Cic.: boni, Sen.: bonorum, Lact.: Plur., hae amissiones, Sen. ep. 98, 11: amissiones castrorum, Amm. 23, 5, 18: parentum amissiones aut fratrum, Firm. math. – insbes., der Verlust durch den Tod (s. Bünem. Lact. 3, 28, 8), liberorum, propinquorum, amicorum, Cic.: am. carissimorum, Sen.: iacturam gravissimam feci, si iactura dicenda est tanti viri amissio, Plin. ep.

amissio [CL] , loss. b discontinuance. amisionem, forlor GlC A 504; videns ‥ se suosque ‥ suorum ~one ‥ desperanter afflictos Gir. EH I 19; 1250 licet damna non modica ‥ fuero perpessus ‥ propter temporis amisionem FormOx 487; 1328 sub pena ~onis ‥ arreragiorum Reg. Paisley 28.  b origo est iniquitatis ~o bonitatis Alcuin Ep. 137 p. 211.

āmissĭō, (12) ōnis, f. (amitto), perte : Cic. Pis. 40, etc. || pl. Sen. Ep. 98, 11.

amissio , onis. f.
失落。

Suggest a Translation
See an image

āmissiō ōnis, f

• amitto, a losing, loss: oppidorum: dignitatis: liberorum.