anatomia
ănătŏmĭa or ănătŏmĭca, ae, also ănătŏmĭcē, ēs, f., = ἀνατομία or ἀνατομική (sc. τέχνη);
- in medicine, anatomy, Cael. Aur. Acut. 1, 8; Macr. S. 7, 15.
- —Hence, ănătŏmĭcus, i, m. (sc. medicus), an anatomist, Macr. S. 7, 13; Amm.28, 4 fin.; Aug. Civ. Dei, 22, 24.
anatomia, ae, f., die Anatomie, Cael. Aur. acut. 1, 8, 57.
~ia est interiorum maxime et exteriorum recta et equalis divisio; dicta est ab ana, quod est ‘equalis’, etthomos , quod est ‘divisio’
facta de corpore suo [sc. regis ] phisicali anathomia per ‥ abbatem ‥ seposita sunt viscera
reumatismus fit inferius, ut in anathomia apparet
sic apparet anotomia oculi
tomos i. divisio; inde anathoma, i. recta divisio
medicine chirur-giaeque studiosus ‥ duas ~ias faciet
ănătŏmĭa, et -mĭca, æ, f. , anatomie, dissection du corps : Macr. Sat. 7, 15, 1 ; C. Aur. Acut. 1, 8, 57 || -mĭcus, ī, m. , anatomiste : Macr. Sat. 7, 13, 8.
Sanguinis minutio.