antigraphus
antigraphus, ī, m. (ἀντίγραφος), ein kritisches Zeichen (ähnlich einem Y), Isid. 1, 20, 6. Not. Bern. p. 9b.
antigrafus,writere
summus illius [sc. regis ] ~us [sc. Rogerus cancellarius ]
familiae nostrae ~um seu contrarotulatorem
antĭgrăphus, ī, m. (ἀντίγραφος), ¶ 1 signe attirant lʼattention sur le sens dʼune métaphore : ȟ : Isid. Orig. 1, 21, 6 ¶ 2 contrôleur : Cassiod. Hist. eccl. 9, 45 ; Gloss.
A priscis doctoribus edita, et ab Antigraphis scripta considero. Nisi
quis legendum malit Aristobolo, Expræfecto et
Antigrapho. Et in lib. 2. Ind. 11. Epist. 7 : Sebastianus gloriosus Antigraphus
nuncupatur. Scholiastes Juliani Antecessoris : Quatuor scrinia sunt :
primum quod dicitur Libellorum : secundum Memoriæ : tertium Dispositionum : quartum
Epistolarum ; unde et quatuor Antigraphei sunt. Gloss. Græc. Lat :
cum
puncto apponitur, ubi in translationibus diversus sensus habetur. divisuspro
diversusin MS. Bituric.