aquilinus
ăquĭlīnus, a, um, adj. [aquila],
- of or pertaining to the eagle, aquiline: ungulae, Plaut. Ps. 3, 2, 63 (852): aspectus, i.e. sharp, Ap. Met. 2, 2, 23.
aquilīnus, a, um (aquila), vom Adler, Adler-, ungulae, Plaut. Pseud. 852: corpus, Dar. Phryg. 13: aquilinum in modum, Tert. de paenit. 12: aspectus, scharfer Adlerblick, Apul. met. 2, 2.
renovatus more ~o
forma leonina Rome, virtus aquilina
tenementum Thome Ape, viz. Aula ~a
scirra ~us, sciurus,acwern
ăquĭlīnus, a, um (aquila), dʼaigle, aquilin : Pl. Ps. 852.
Mento a confinio
maxillarum decibiliter prominente, Colore Aquilino et livido, nondum, sicut postea ei
contigit, cardiaco. Est igitur color lividusnec forte alius ab Aquilo colore, qui Festo
Aquilo est corpore, statura haud magna. Quod
si ab aquila aquilinus color dictus est, d'AuberiMS. :
Forqueres point le destrier Aquilant. Aquilino et vivido.Valesianaputat, et merito quidem, ut nobis videtur, Cangium deceptum fuisse mala interpunctione loci ex Joanne Diac. laudati, sicque censet hunc locum esse restituendum :
Colore aquilino, et (vel
potius at) livido nondum, sicut et postea contigit cardiaco, hoc est, Gregorius
adhuc juvenis et integra valetudine fuscus erat et subniger ; (hæc est enim vera notio
vocis Aquilinus)sed lividus demum evasit, postquam
Cardiacusfactus est, seu stomacho laborare cœpit. Vide notam Benedictinorum in hunc locum Vitæ S. Greg. inter ejusdem opera.