arcuatus
arcuatus, bow - like, arched
Could not find arcuato in Logeion dictionaries.
arcuato neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of arcuatus
arcuato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of arcuo
arcŭātus, a, um.
- Part. of arcuo.—
- II = arquatus, q. v.
arcuātus u. arquātus, a, um (arcus), I) (gew. Form arcuātus), bogenförmig gewölbt, -gemacht, od. mit einem Bogen versehen, currus, mit einem bogenförmig gewölbten Schirmdache, Liv.: curvamen, Ov.: opus, Bogenwerk, Schwibbögen, Plin. ep. u. Frontin.: sellula, kleiner Lehnsessel, Arnob.: laqueata arquataque tecta, Lucr. 2, 28: impetus, im Bogen, Tert.: vulnus, Hier. – II) (gew. Form arquātus) regenbogenfarbig, iubar, Avian. fab. 15, 8: color viridis vel arquato similis, Cael. Aur. de sign. diaet. pass. 93: morbus, die Gelbsucht, Cels. 2, 4 u. 8; 3, 24. – dah. v. leb. Wesen, gelbsüchtig, die Gelbsucht habend, pecus, Col. 7, 5, 18: subst., arquātus, ī, m., der Gelbsüchtige, Afran. fab. inc. fr. XVIII. Varr. sat. Men. 148. Lucr. 4, 331. Plin. 20, 115.
arcŭātus (16) ou arquātus, a, um, ¶ 1 courbé en arc : Liv. 1, 21, 4 ; Plin. Min. Ep. 10, 37, 2 || -cŭāta, pl. n. , lieux voûtés : Isid. Orig. 10, 110 ¶ 2 [ordt arquātus ] qui a la couleur de lʼarc-en-ciel : arquatum jubar Avian. Fab. 15, 8 || arquatus morbus Cels. Med. 2, 4, jaunisse [couleur dʼarc-en-ciel]; dʼoù arquatus, qui a la jaunisse, adj. Col. Rust. 7, 5, 18 ; subst. Lucr. 4, 308 ; Plin. 20, 115.
- 1. boogvormig, gewelfd, gebogen [currus overdekt];
- 2. = arquatus.
arcuātus (arquu-)
adj.
- arcus, bow - like, arched(rare): currus, L.: curvamen, of the rainbow, O.