arcuatus
arcuatus, bow - like, arched
Could not find arcuatum in Logeion dictionaries.
arcuatum neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of arcuatus
arcuatum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, supine of arcuo
arcŭātus, a, um.
- Part. of arcuo.—
- II = arquatus, q. v.
arcuātus u. arquātus, a, um (arcus), I) (gew. Form arcuātus), bogenförmig gewölbt, -gemacht, od. mit einem Bogen versehen, currus, mit einem bogenförmig gewölbten Schirmdache, Liv.: curvamen, Ov.: opus, Bogenwerk, Schwibbögen, Plin. ep. u. Frontin.: sellula, kleiner Lehnsessel, Arnob.: laqueata arquataque tecta, Lucr. 2, 28: impetus, im Bogen, Tert.: vulnus, Hier. – II) (gew. Form arquātus) regenbogenfarbig, iubar, Avian. fab. 15, 8: color viridis vel arquato similis, Cael. Aur. de sign. diaet. pass. 93: morbus, die Gelbsucht, Cels. 2, 4 u. 8; 3, 24. – dah. v. leb. Wesen, gelbsüchtig, die Gelbsucht habend, pecus, Col. 7, 5, 18: subst., arquātus, ī, m., der Gelbsüchtige, Afran. fab. inc. fr. XVIII. Varr. sat. Men. 148. Lucr. 4, 331. Plin. 20, 115.
arcŭātus (16) ou arquātus, a, um, ¶ 1 courbé en arc : Liv. 1, 21, 4 ; Plin. Min. Ep. 10, 37, 2 || -cŭāta, pl. n. , lieux voûtés : Isid. Orig. 10, 110 ¶ 2 [ordt arquātus ] qui a la couleur de lʼarc-en-ciel : arquatum jubar Avian. Fab. 15, 8 || arquatus morbus Cels. Med. 2, 4, jaunisse [couleur dʼarc-en-ciel]; dʼoù arquatus, qui a la jaunisse, adj. Col. Rust. 7, 5, 18 ; subst. Lucr. 4, 308 ; Plin. 20, 115.
- 1. boogvormig, gewelfd, gebogen [currus overdekt];
- 2. = arquatus.
arcuātus (arquu-)
adj.
- arcus, bow - like, arched(rare): currus, L.: curvamen, of the rainbow, O.