arestara
Harmiscara, Pœna militaris ex veteri Francorum Suevorumque consuetudine adversus
militesseu nobiles deprædationis, incendii aliorumve criminum reos decerni solita. Hæc pœna canem, sellam equinam aut asinariam, vel quodvis aliud per certum itineris spatium, vulgo nudis pedibus, atque etiam aliquando seminudi gestare cogebantur. Hujus habes insigne exemplum in Chronico Wormatiensi apud Ludewigum Reliq. MSS. tom. 2. pag. 103 :
Fridericus Imperator audiens multa mala,
quæ Principes alii intulerunt sancto viro Arnoldo Archiep. Moguntino,... omnes coram se
evocavit... in cinere et cilicio satisfacientes, pœnas tanto facinori congruas dederunt,
et vindictam, quæ vulgo dicitur Arrestara, in medio hiemis horrendissimi temporis,
quilibet in ordine suo, secundum suam dignitatem vel conditionem, nudipes ad terminum
usque statum, pro gratia tanti Pontificis recuperanda, proprio collo congestans.
Imprimis Palatinus Rheni Comes, sicut principalis tanti flagitii auctor, canem per
medium lutum portavit, alii autem sellam asinariam, alii subsellarii instrumentum, atque
alii alia secundum suam convenientiam rigidis plantis algentibusque totius in conspectu
ferebant consilii. Vide Harmiscara et Canem ferre in voce Canis.