argutio
argūtio u. arguitio, ōnis, f. (arguo) = ἐλεγμός, die Beweisführung, der Beweis, Eccl.
quam efficaciter [apostolus ] persuadet filios patrum disciplinam non negligere neque fatigari ab eorum ~one
[rex ] unum de comitibus suis ‥ negligencius se habentem ‥ arguit et ~oni minus ‥ obedienti minas adjecit
sic de Baptista quoad arguicionem Herodis
~ones discolice quibus seminatur scandalum in ecclesia
si ‥ aliquis sit in domo, habeat primam disputacionem ‥ et post arguicionem suam †redeat [l. reddat ] propria argumenta, sicut in vico scolarum fieri consuevit
non valet ~o tua, o Witclef
qualiter tibi videri potest cum sola arguicione aut tentativa inquisicione procedere
unde ‥ abbatem Johannem [ob. 1214 ] oderat et prenotatam ultionis ~onem facilius machinabatur
argūtĭō ( arguĭ- ), ōnis, f. (arguere), action de blâmer : Aug. Psalm. 72, 14.
Unum de Comitibus suis arguit, et Argutioni minus, ut
videbatur, obedienti minas adjecit. Index veterum canonum tom. 3. Concil.
Hispan. pag. 42. col. 2 : Ubi admonetur Imperator, ut constitutis Apostolicæ Sedis
obtemperet cum Argutione patenti.Argu, pro Vituperatio, Gall.
Jehannin le Guis dist au suppliant pourquoy il prenoit Argu à lui.... que s'il
prenoit Argu à lui, il feroit que fol. Aliæ ann. 1454. in Reg. 184. ch. 506 :
Lesquelles raffardes et moqueries, avec les autres injures et violences devant
dittes, le suppliant print à grant Argu, vergongne et desplaisirs. Prendre noise et
Argu, in aliis ann. 1479. ex Reg. 206. ch. 304. Unde Argueux, pro Contentiosus, vulgo
Auquel Boulet Pierre Dubos print paroles Argueuses. Et Ledit Solennin faisoit mal de encores le Arguer et
menacier. Aliæ ann. 1480. in Reg. 207. ch. 7 : Laquelle Alizon commança à
se rejouir et à Argouirer par paroles à icellui estourmel, qui estoit sur la table en
une cage de bois. Inde Etiam Icellui Mahilet se
leva de la table et print ledit Gilet par la poitrine, et ledit Gilet lui semblablement,
et tenoient et Hargotoient l'un l'autre forment. Unde Hargoteur, in aliis ann. 1410. ex Reg. 164. ch. 223 :
Le suppliant dist à Bertran Ogier, tu n'es que un
tricheur, et un plaideur, et un Hargoteur, Harigoter vero, alio sensu, obscœno
scilicet, in Lit. remiss. ann. 1393. ex Reg. 145. ch. 240 : Lequel Durant dit que
le suppliant menoit Harigoter sa femme aux compaignons de Paris. Aliæ ann. 1403.
in Reg. 158. ch. 111 : A laquelle femme icellui Barthelemi dist ces mots : avance
toy, si te va faire joluier, qui est à entendre Harigoter.