aria
2. āria, s. ārea ➳ .
1 ārĭa, v. area : Gloss.
Contradidit cum
omnibus suis appenditiis, in qua sunt molendini duo sub uno tecto, cum Aria, super
fluvium Suppia. Chron. Monast. Novaliciensis apud Murat. tom. 2. part. 2. col.
750 : Salines in Viu in pago Arelatense quem de Godane parente nostra ad nos
pervenerunt, et illa portione siagriæ, quem de ipsa conquisivimus, una cum Arias et
campos, vineis et olivetis, etc. Chartul. Matiscon. fol. 220. v° :
Bernardus Blancus verpivit dictæ Ecclesiæ jus Ariæ, quod vulgo solagium
vocant. Vide Area. Si quis domum vel ariam
cujuscumque cremaverit. (Penitenciel, B. N. l. 13246, f.
289.)Ala, in Excerptis Pithœanis.