aromaticus
ărōmătĭcus, a, um, adj., = ἀρωματικός,
- composed of spice, aromatic, fragrant, Spart. Had. 19; Sedul. 5, 324.
arōmaticus, a, um (ἀρωματικός), aus Gewürz bestehend, Gewürz-, messis, Sedul. carm. 5, 324: calamus (s. d.), Veget. mul. 3, 13, 4 L.: subst, arōmatica, ōrum, n., Gewürzwaren, Spezereien, Spart. Hadr. 19, 5.
rursus aromaticum vis ignea prebet odorem
cum ‥ transisset apud Montem Pessulanum per vicum ubi diverse species ~e terebantur
non discernunt inter medios odores, sed inter extremos tantum, sc. inter fetidum et ~um
ferina ‥ / panis aromaticis nunc fertur cocta sepulchris
victualia species ~as ‥ sive res alias ‥ adducentes(
vapor calidus sicut de ~is et fumosis
muscus nomen est equivocum ad idem ~um et ad illam lanuginem que vestit arbores
dulci mero et saccaro conditis ~is
ărōmătĭcus, a, um (aroma), aromatique : Sedul. Carm. pasch. 5, 324 || pl. n. -ĭca, épices : Spart. Hadr. 19.
- 1. van kruiden;
- 2. welriekend.