aspero
aspero, to make rough
Frieze-Dennison Vergil
asperō, āvī, ātus, 1, a.: to make rough; raise, arouse, lift up, 3.285. (asper)
Could not find asperandae in Logeion dictionaries.
asperandae present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of aspero
aspĕro (aspro, Sid. Ep. 4, 8; id. Carm. 2, 418), āvi, ātum, 1, v. a. [asper],
- to make rough, uneven.
- I.A Lit. (very freq. in the poets and Tac., but not found in Cic.): asserculi asperantur, ne sint advolantibus lubrici, Col. 8, 3, 6: tum enim (apes) propter laborem asperantur ac macescunt, become rough, Varr. R. R. 3, 16, 20: cum torpent apes, nec caloribus asperantur, Pall. 7, 7, 2: (vinum myrtites) limum dysentericae passionis medicabiliter asperare, i. e. excrementa solidiora reddere, id. 3, 31, 2: Et glacialis hiemps aquilonibus asperat undas, throws into commotion, Verg. A. 3, 285; so Luc. 8, 195; Val. Fl. 2, 435: Minervae pectus asperare hydris, Prud. στεφ. 14, 275.—
- B Transf., to furnish with a rough, wounding exterior (cf. 1. asper, I.): sagittas inopiā ferri ossibus asperant, to point, Tac. G. 46.—Hence, also, to whet, to sharpen: pugionem vetustate obtusum asperari saxo jussit, Tac. A. 15, 54: abruptaque saxa asperat, Luc. 6, 801 (cf. id. 7, 139: nisi cautibus asper Exarsit mucro, and exaspero).—
- II Trop., to make fierce, to rouse up, excite, exasperate: indomitos praeceps discordia fratres asperat, Stat. Th. 1, 137: hunc quoque asperavere carmina in saevitiam, Tac. A. 1, 72 fin.; 3, 12: ubi asperatum Vitellium satis patuit iis, qui etc., id. H. 3, 38: ne lenire neve asperare crimina videretur, to make more severe, to aggravate, heighten, id. A. 2, 29: iram victoris, id. H. 2, 48.
aspero, āvī, ātum, āre (asper), rauh machen, I) eig.: 1) an der Oberfläche rauh-, uneben-, ungleich machen, a) übh.: fauces (Schlund), Cels.: tabula lapidibus aut ferro asperata, Varr.: glacialis hiems aquilonibus asperat undas, macht stürmisch, Verg. – b) an der Oberfläche spitz-, scharf machen, spitzen, schärfen, specillum, Cels.: sagittas ossibus, Tac.: pugionem vetustate obtusum saxo, Tac. – 2) für das Gehör holperig machen, compositionem, Quint. 9, 4, 31. – 3) für den Geschmack herb-, ungenießbar machen, lascivas vitae illecebras, Prud. psych. 430 sq. – II) übtr., heftiger-, ungestümer machen, aufregen, aufreizen (Ggstz. lenire), crimina, Tac.: iram victoris, Tac. – alqm in saevitiam, Tac. – u. physisch heftiger machen, vermehren, verschlimmern, passionis magnitudinem, Cael. Aur. acut. 2, 37, 195. – ➳ Synk. Partiz. Perf. Pass. aspratus, Sidon. ep. 4, 8, 5 u. carm. 2, 419 u. 22, 130.
See: asperare
aspĕrō, (13) āvī, ātum, āre (asper), tr., ¶ 1 rendre âpre, rugueux : tabula lapidibus asperata Varro R. 1, 52, 1, planche hérissée de pierres ; apes asperantur Varro R. 3, 16, 20, les abeilles se hérissent ; terra manum asperare Stat. Th. 6, 671, rendre sa main âpre avec de la terre [pour quʼelle ne laisse pas glisser les objets] ; undas Virg. En. 3, 285, hérisser (soulever) les flots ; asserculi asperantur Col. Rust. 8, 3, 6, les perches sont recouvertes dʼaspérités [pour quʼelles ne soient pas glissantes] ¶ 2 aiguiser, affiler : (pugionem obtusum) saxo Tac. Ann. 15, 54, affiler au moyen dʼune pierre (un poignard émoussé) ¶ 3 [fig.] rendre plus violent, aggraver, irriter : iram alicujus Tac. H. 2, 48, irriter la colère de qqn ; crimina Tac. Ann. 2, 19, aggraver les griefs (les charges) || aliquem asp. Tac. Ann. 1, 72, aigrir qqn, cf. 3, 12 ; asperatus prœlio miles Tac. H. 3, 82, le soldat excité par le combat [le combat ayant déchaîné sa violence].
➳ forme syncopée aspratus Sid. Ep. 4, 8, 5, etc.
- 1. ruw maken; ➤ glacialis hiems aquilonibus asperat undas stuwt op;
- 2. aanpunten, scherpen [sagittas];
- 3. opwekken, prikkelen [iram victoris; alqm in saevitiam].
asperō āvī, ātus, āre
- asper, to make rough: aquilonibus undas, V.: sagittas ossibus, point, Ta.: pugionem saxo, to whet, Ta.—Fig., to excite, exasperate: hunc in saevitiam, Ta.: iram, Ta.