assaltus
assaltus, s. assultus.
Obsiderunt ipsam terram præliantes et dantes Assaltum terræ
prædictæ. Et col. 81 : Dantes ipsi civitati per mare et per terram
Assaltum. Gall. carucalaborantis. Consuet. Norman. part. 2. cap. 1. ex Cod. reg. 4651 :
Quædam (querela) de roberia et assaltu, quædam de
Assaltu carucæ. Ibid. cap. 8 : Ego queror de tali, qui ad carrucam meam
cum agaito præcogitato in pace Dei et ducis me nequiter assaltavit.Et die Lunæ tunc proxime sequenti
similiter fecerunt certos Assaltos inter se, etc.Et omnes maledictiones veteris et novi Testamenti super eum
veniant qui istum alodem dirumpere voluerit, et Assaltum ibi fecerit, et cimeterium non
custodierit sive eum fregerit.Retinuit partem feudi de Brocadella venditam... Guillelmo de Appiono militi
per Assaltum. Vide supra Accrescentia.