assessio
assessĭo (ads-), ōnis, f. [assideo],
- a sitting by or near one (to console him): oblitum me putas, quae tua fuerit adsessio, oratio, confirmatio animi mei fracti? Cic. Fam. 11, 27, 4.
assessio, ōnis, f. (assideo), I) das Sitzen bei jmd., quae tua fuerit assessio, oratio, confirmatio animi mei fracti? dein Zur-Seite-Stehen (als Tröster), Cic. ep. 11, 27, 4. – II) das Beisitzen vor Gericht, Beisitzeramt, Augustin. conf. 8, 6, 13. Cod. Iust. 1, 51, 14. § 1 u. 2 (auch im Plur.).
sedile tuum in excelso celorum fastigio eorum exornat ~o
per ‥ attornatum suum ad singulos ~onis assignatos dies ‥ comparebat
ipsos assessores et collectores habeas cum rotulis suis de ~one et recepta sua coram baronibus de Scaccario nostro
quicquid per illud breve levatum fuerat assessum fuit per visnetum more debito; et ‥ †toto [l. tota ] illa ~o ‥ non ascendebat ad m li.
vos ‥ ad consenciendum cuidam auxilio seu †collecto [(? l. collecte ] super ‥ clerum ‥ assidendo ‥ intendit. cum igitur hujus auxilii et collecte ~o sive consencio, si super bonis †vestrorum [l. vestrarum ] domorum ‥ fierent [sic ] ‥
super ~one victualium
ad contribucionem ‥ juxta ~onem ‥ commissionariorum
- 1. het zitten bij;
- 2. (Laatl.) functie van bijzitter (in een rechtbank).
de Versailles, et Rainaldi de Bestisiaco Ballivi regii circa initium 13. sæculi in Tabular. S. Vandreg. tom. 2. pag. 1375 :
Priorem de Riverescort traxerunt in causam
coram nobis et multis aliis in plena Assessione. Vide Assisia.Et omnes res et singulas super quas dictæ octies viginti
libratæ terræ sunt, ut supra dicitur, assignatæ, et Assessæ, mortificare et mortificatas
in posterum tenere, et dictas Assessiones et assignationes ac traditionem, ut prædicitur
factas, dignetur ratificare ac etiam approbare. Vide Assidere 1.adsessiō (ass-) ōnis, f
- adsideo, a sitting near.