astare

astare [CL; v. et. assistere] 1 to stand by or near: a (of persons); b (of things). a Eddi 47 (v. antiphona); vidi adstantem mihi subito quendam Bede HE IV 23; ~antes et ministrantes Deo caelestes virtutes legimus Eriug. Per. 574D; ecce enim ~at reus ante tremendum judicem! Anselm (Or. 13) III 50; a quodam marescallo, qui cum virga sua ~abat W. Fitzst. Thom. 48; ut sentiam tibi ~are adulterum Latin Stories 78; 1321 semper duodene fuerunt ~antes ad barram coram justiciariis MGL II 370; R. regnum vastat, vindex et in omnibus astat Gower CT III 472.  b littera quindecima praestat quod pars domus adsto Aldh. Aen. 86 (Aries ) 8; ~abat prope quidam mons G. Mon. IV 9; [res] fluctuat intus / et foris, hic et ibi, procul et prope, distat et astat Vinsauf PN 255. 2 to be helpful or amenable. eciam in hoc presenti seculo deliciis fruitur qui Salvatoris sui desideriis ~are delectatur Rolle IA 216; non curant quomodo causa / stat, set ut illa lucris fertilis astet eis Gower VC VI 26.