astronomus
astrŏnŏmus, i, m., = ἀστρονόμος,
- an astronomer (for the earlier astrologus, q. v.), Firm. Math. 5, 13.
astronomus, ī, m. (ἀστρονόμος), der Sternkundige, Firm. math. 5, 13 u. 15.
secundum ordinem temporum naturalem principium anni est in lunatione Octobris; et hoc ~i orientales Egyptii et Greci et Perse et omnes considerant, qui a patriarchis et prophetis habuerunt astronomiam
~us, cum futuros rerum eventus prescierit, poterit eorum noxia repellere
hic [Fredericus ], licet astronomus esset, non vidit in astris / se deponendum
sic homo, utens ‥ intellectu ad causas futurorum inspiciendo ‥ multa futura precognoscit sicut ~i aspicientes in astris que mundum ordinant
sum peritissimus ~us; ‥ scio futura predicere
secundum ~os lunam habent [(Angli ] planetam proprium, que in motu et lumine est magis instabilis
inter ceteras cometas ‥ ~i pessimam eam esse dixerunt
quidam magister J. Stacy dictus ~us, cum etiam magnus nercromanticus extiterat
astrŏnŏmus, ī, m. (ἀστρονόμος), astronome : Firm. Math. 5, 13.