attitulare

attitulare [< ad+titulare] , to ascribe. b to assign, consign. c to dedicate, devote. d to appoint (eccl.). ut eundem annum unus historicus ejusdem regis adscriberet temporibus, ‥ alter vero historicus eundem successori illius potius ~andum putaret Bede TR 48.  b attitulat vento quod prestat inops opulento D. Bec. 2342; s1192 reliquos ‥ redditus in prebendas partitus est, quarum quasdam Romane perpetuo adtitulatas ecclesie dedit appropriatas quibusdam cardinalibus Devizes 40; se transtulit abbas J. [ob. 1214] ‥ ad alia opera, relictis ‥ auxiliis operi priori ‥ ~atis G. S. Alb. I 220; 1276 servicia eorum ~antur ad firmam ballivi hundredi Hund. II 179; cum antiphonis psalmis et collectis eidem ministerio ~atis Cust. Cant. 257.  c ubi videt ‥ rex ‥ urgueri se ad exitum, fune[b]ribus exequiis ~at se commendatione et precibus summorum Dei fidehum V. Ed. Conf. f. 55.  d episcopus ‥ illum ‥ sacerdotali gratia promovit, ~ans ecclesiae B. Mariae Virginis Osb. V. Dunst. 12; illam cui tu noviter ~atus es ecclesiam (Osb.) Ep. Anselm. (149) IV 9; Swithunus ‥ a S. Helmstano ‥ sacris est ordinibus ~atus Fl. Worc. I 68.