aulicus
aulicus, a courtier
aulĭcus, a, um, adj., = αὐλικός [αὐλή],
- of or belonging to a prince’s court, princely: apparatus, Suet. Dom. 4; luctatores, id. Ner. 45.—Hence subst.: aulĭci, ōrum, m., courtiers, Nep. Dat. 5, 2; Suet. Calig. 9.
aulĭcus, a, um, adj., = αὐλικός [αὐλός],
- of or pertaining to the pipe or flute: suavitas, Mart. Cap. 9, p. 314.
1. aulicus, a, um (aula), zum (Fürsten-) Hofe gehörig, fürstlich, apparatus, Suet.: muli, Auson.: histriones, Spart. – Plur. subst., aulicī, ōrum, m., Hofbediente, Nep. u. Suet.
2. aulicus, a, um (αὐλικός v. αὐλός), zur Flöte gehörig, soni, Flötentöne, Ambros. in Luc. 7. § 237: dulcedo od. suavitas, Lieblichkeit des Flötenspiels, Mart. Cap. 9. § 905 u. 926.
Thomas aulam ingreditur et tribuente rege in aula ~um officium suscipit quod vulgo nunc cancellaria dicitur
a quatuor ~is canibus, rabie plus quam canina furentibus
a primis annis ~us et curialis regum satelles
adeo quod post modicum non ceterorum coaulicorum ~os quinimmo ipsos regios fastus assumeret
hospitibus presto si te geris, aulicus esto
natione Normannicus cum rege Willelmo priore quidam fuerat ~us, Rannulfus‥nomine
ego contempno que illi ~i ambiunt
adveniunt et plurimi ~i, rege in vicino posito,‥gratia concertandi
aulĭcus, (14) a, um (aula), ¶ 1 de la cour, du palais, du prince : Suet. Dom. 4 || -lĭcī, ōrum, m. , esclaves de la cour : Nep. Dat. 5, 2 ; Suet. Cal. 9 ¶ 2 (αὐλός) = auleticos : Capel. 9, 905.
aulicus ī, m
- aula, a courtier.—Plur., N.