aurata
aurāta, v. auro, P. a.
aurāta, ae, f., ein Fisch, der Goldbrassen, die Goldforelle (Sparus aurata, L.), Cels. 2, 18. Col. 8, 16, 2. Plin. 9, 58. Mart. 13, 90. Apic. 4, 151 (dazu Schuch): piscis aurata, Apic. 10, 473 u. 474: aur. pulcherrima, Hier. ep. 71, 1: auch orata geschrieben, Fest. 182 (b), 13.
aurāta, æ , f. , daurade [poisson] : Mart. 13, 90, 1 ; Plin. 9, 58.
Aurata vel orata,
ab auri colore dicitur. Hanc Provinciales et Hispani Dorade vocant, servata ab omnibus
eadem fere nominis ratione... In Gallia Narbonensi pro ætatis differentia, quæ
magnitudine definitur, diversa nomina habet : nam quæ palmi magnitudinem nondum attigit
sanqueue dicitur ; quæ cubiti est magnitudine, Daurade ; quæ inter illas est, Meiane,
quasi dicas mediam. Nostri piscatores maximam Auratam subredaurade vocant, id est, supra
Auratam, quod communem magnitudinem superet. Galli fabrum piscem Auratam appellant, ne
quis nominis affinitate decipiatur, et nostram Auratam brame de mer
nuncupant.