avalterrae
Hic quoque Comes Hugo navem mirabilem
paraverat in Regno Scotiæ,... in qua transfretari cum Boloniensibus et Flandrensibus, et
cum illis qui vulgariter de Avalterris dicuntur, posset audacter. Additamenta ad
eumdem Paris pag. 146 : Orta est contentio lamentabilis inter Flandrenses, qui
dicuntur de Avalterre, et Francos illis partibus conterminos. Ubi indubie
Avalterræ, sunt eæ provinciæ, quas continet Germania inferior,
le Pays-Basetiamnum dicta :
ad vallem, vel
in valle. Ut porro Germaniæ inferioris Metropolis fuit olim
Colonia Agrippina, ut est in Libello provinciarum civitatumque Galliæ, et ab Ammiano Marcellino lib. 15.
secundæ Germaniæ, id est inferioris,
urbs magni nominisappellatur ; ita posterioribus sæculis, quæ ei adjacent provinciæ,
pagus inferiordictæ sunt,
Terre d'Aval, vel
Avalterre, quod idem sonat, populique ipsi
Avalenses, seu
Avaloisnuncupati.
Normant, Breton vindrent voirement, Et Avalois, Flamenc, et Loheranc. Alibi : Et Avalois, et cil d'outre le Rhin, Et Brebançons qui sont Chevaliers fin. Philippus MouskesMS. in Philippo Augusto :
Li Avalois crient Coulogne. Chronicon Flandriæ cap. 10 : Le Roy d'Angleterre étoit si riche homme,
qu'il avoit tous les Avalois et les Bouchiers avec luy par son grand avoir et par cecy
endommageoit moult le Royaume de France. Le Reclus MiserereMS. :
Ainsi font tout Estrelinois, Et li Escot et li Danois, Thyois, Braibant, et Avalois, Tiennent des Estrelins les lois. Guillelmus GuiartMS. ann. 1297 :
Ou le Roy Edouart trouverent, Qui lors ot les Avalois, Bien soissante mil Galois. Avauterre, in Chron. S. Dion. cap. 5. tom. 7. Collect. Histor. Franc. pag. 136 :
Li mandoit que
il venist à lui à parlement en Avauterre en la cité d'Utret. Rursum infra cap.
6. pag. 137.