avenagium
vindicabat in illis [villis ] sibi jus hospitandi, talliam, corvagium, ~ium
xl s. pro recognitione de ~io versus dominum suum
decimam foreste sue de Monte Roont in pasnagio et herbagio et brostagio et ~io et aliis pertinentiis
Avenage, Costuma avenæ, in Libertatib. S.
Paladii in Biturig. ann. 1279. in Consuet. Andegav. art. 128. Dunensi art. 27. 28.
Blesensi art. 40. Cenomanensi art. 138. Marchensi art. 125. 173. etc. Regestum Feodorum
Andegavensis Comitatus ann. 1387. et 1388 : Jean Sire de Sermaises homme lige de
ses Feuries et Avenages et de la Gamberaye, à 15. jours de garde à Baugé.
Tabular. Montismorilionis in Pictonibus fol. 59 : De toto nostro
Avenatge, id est, de tota illa terra, quam excolunt agricolæ, qui reddunt nobis
avenam. Chronicon Laubiense pag. 602 : Precaturas, imo rapinas, quas nullas
omnino habere debent, de Avena, de multacibus,... non precando, sel tollendo
faciant. In Consuetudine locali Castelli-Novi in Biturigib. tit. 2. art. 25.
Serfs ou Bourgeois d'Avenage, dicuntur eidem præstationi obnoxii. Vide
Thomasserium lib. 2. Consuet. Bituric. cap. 90. pag. 196. Pour ce ledit prevost est
tenu faire venir ens les Advenages de ladite prevosté. Avenagium lanarum et
arietum, in Bulla Innoc. III. PP. ann. 1198. tom. 1. Probat. Hist. Brit. col. 733.
Unde pro quavis præstatione hanc vocem usurpatam fuisse manifestum est : sic et Avena de fimo, de molta, vectigal est, quod pro fimo, molta exsolvebatur, sive avena sive pecunia. Vide Avena.